* *
Witamy, Gość. Zaloguj się lub zarejestruj.Czy dotarł do Ciebie email aktywacyjny?
Listopada 24, 2020, 01:18:26 pm

Zaloguj się podając nazwę użytkownika, hasło i długość sesji

Pokaż wiadomości

Ta sekcja pozwala Ci zobaczyć wszystkie wiadomości wysłane przez tego użytkownika. Zwróć uwagę, że możesz widzieć tylko wiadomości wysłane w działach do których masz aktualnie dostęp.


Pokaż wątki - sportacademy

Strony: [1] 2 3 ... 6
1
Szatnia / Koronawirus jak postępować podczas epidemii.
« dnia: Marca 14, 2020, 02:23:08 am »
Jak większość wie mieszkam od 3 lat w Chinach przedtem 20 lat w USA
my tu w Chinach w zasadzie kończymy kwarantanne i Chiny powoli wracają do pracy ,przedsiębiorstwa muszą spełnić sporo wymogów by dostać pozwolenie na wznowienie produkcji jak zdezynfekowanie hal produkcyjnych i biur zapewnienie maseczek minimum jedna dziennie dla wszystkich pracowników, Chiny dzięki zastosowanie prze Państwo wielu ograniczeń jak niemożliwość podróży ,pozostanie w domu przez czas ok. 2 tyg, jedzenie zamawiane było online i dostarczane pod drzwi ,zamawiający nie miał styczności z kurierem ,autostrady zostały zablokowane i ustawiono punty kontrole na autostradach i drogach dojazdowych do miast .Chińczycy o dziwo zachowali się bardzo karnie i odpowiedzialnie .Chiny pokazały całemu światu ,że można pokonać epidemie stosując jednak bardo mocne restrykcje czego nie zrobiono we Włoszech i tak jest sytuacja krytyczna ,Włosi poprosili Chiny o pomoc w opanowaniu epidemii. Moi koledzy i koleżanki mam informacje ,że w nocy z poniedziałku na poniedziałek w Polsce zostanie wprowadzony Stan Wyjątkowy proszę zachować spokój i rozwagę nie lubię tego i poprzednich rządów ,ale w tej ekstremalnej sytuacji trzeba być odpowiedzialnym.
Ja stosowałem i stosuje w czasie epidemii płyn Lugola 5-7 kropel na pół szklanki wody witamina D3 20 000ui plus witamina K2 ,witamina C 3-4 razy dziennie po 1g ,lukrecja ,czosnek do posiłków i w suplementacji no i maseczka zawsze na zewnątrz.
Moi drodzy jeśli będą pytania odnośnie epidemii i jak się zachować podczas tej ekstremalnej sytuacji.

Pozdrawiam z zdrowiejących Chin.

2
Peptydy / Adipotide
« dnia: Lutego 07, 2020, 07:04:24 am »
Adipotide- 2 mg
Utrata wagi przy jednoczesnym wzmocnieniu masy mięśniowej to marzenie wielu osób. Skutecznie może w tym pomóc Adipotide – 2mg.

Czym jest Adipotide – 2mg?
Adipotide- 2 mg to peptyd, który został sklasyfikowany jako eksperymentalny peptydomimetyk o sekwencji aminokwasowej CKGGRAKDC-GG-D (KLAKLAK) 2, i został stworzony w USA, aby pomóc ludziom w walce z otyłością. Wiele osób uważa, że ten peptyd jest przyszłością, jeśli chodzi o szybką i bezstresową utratę kilogramów. Adipotyd jest peptydomimetykiem i różni się od peptydu tym, że jest zrobiony z małych łańcuchów materii (ta materia jest podobna do białka). Łańcuchy te mają symulować działanie peptydów. Podczas testów zwierzęta, którym wstrzyknięto ten ultranowoczesny peptydomimetyk, zmniejszyły całkowitą masę ciała o jedenaście procent.

Jak działa Adipotide?
Badania kliniczne wykazały, że związek peptydopodobny - adipotyd, jest w stanie likwidować komórki tłuszczowe, powodując tym samym zmniejszenie objętości i masy podskórnego tłuszczu, a to z kolei prowadzi do utraty wagi. Adipotyd jest w stanie zabić adipocyty (komórki tłuszczowe) przez selektywne powodowanie zaprogramowanej śmierci komórki (apoptozy) i naczyń krwionośnych zaopatrujących adipocyty. Badania molekularne wykazały, że adipotyd posiada unikalną konformację stereo-chemiczną (3D), która umożliwia wiązanie tylko dwóch receptorów w organizmie: ANXA-2 i prohibityny. Receptory te są zlokalizowane na powierzchni śródbłonka (najbardziej wewnętrzna okładzina ściany) naczyń krwionośnych zasilających białe adipocyty. Tym samym jako receptory te nadają adipotydowi skuteczność tkankową. Tworzenie się białych adipocytów występuje tylko wtedy, gdy stopień zużycia energii znacznie przekracza wykorzystanie energii. Komórki tłuszczowe umierają, ponieważ pozbawieni są ważnych składników odżywczych. Proces ukierunkowanej indukcji (apoptozy), który zabija komórki, jest podstawowym mechanizmem, dzięki któremu Adipotide wspomaga utratę wagi.

Czy to prawda, że Adipotide- 2 mg działa wielotorowo?
To prawda. Adipotide- 2 mg ma wiele funkcji, ale wszystkie powodują utratę wagi. Pierwsza funkcja jest domeną naprowadzającą i działa poprzez celowanie w białko związane z błoną, które jest znane jako Prohibitin. Z kolei domena zasiedlania działa na materię komórek śródbłonka tkanki tłuszczowej. Kolejną funkcją jest zaburzanie działania, które powoduje śmierć komórek przez zatrzymanie lub zahamowanie aktywności błony mitochondrialnej w komórkach docelowych.

Jak Adipotide- 2 mg pomoże nam w walce z otyłością?
Ta formuła ma na celu kontrolowaną utratę wagi, co zostało potwierdzone w badaniach przedklinicznych. Środek jest też skuteczny w przypadku diabetyków, ponieważ jak pokazują badania, zmniejsza skutki uboczne cukrzycy. Adipotyd ma innowacyjny mechanizm w porównaniu z innymi lekami dostępnymi na rynku i działa bez wywoływania objawów psychologicznych, nie powoduje modulacji materii neuroprzekaźnikowej. Nie ma też mechanizmu, który często porównuje się do działania amfetaminy. Mężczyźni i kobiety, którzy stosują adipotyd, mogą zatem chudnąć bez wysokiego ryzyka wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. To bardzo ważne, zwłaszcza jeśli pamiętać będziemy, że otyłość stanowi czynnik ryzyka dla wielu chorób, takich jak nowotwory, nadciśnienie, zaburzenia endokrynologiczne (takie jak cukrzyca, hiperlipidemie i zespół metaboliczny), choroby układu krążenia (takie jak udar i zawały mięśnia sercowego) i choroby zwyrodnieniowe (takich jak choroba zwyrodnieniowa stawów). Ponadto nieprawidłowa akumulacja białych adipocytów predysponuje do powstawania tłuszczaka i lipomatozy. Powszechnie wiadomo, że otyłość brzuszna jest powodowana głównie przez białe adipocyty, a ta forma otłuszczenia jest najbardziej aktywna lipolitycznie, co wymaga stałego dopływu krwi.

Jakie jeszcze zalety ma Adipotide- 2 mg?
Ze względu na zmianę stylu życia wiele osób przestało być aktywna fizycznie, co przy jednoczesnym złym odżywianiu jest powodem otyłości. Ten peptyd pomaga im zmniejszyć wagę w ciągu kilku miesięcy. Gdy ten peptyd odcina dopływ krwi do komórek tłuszczowych, proces ten powoduje utratę masy ciała, a także dodatkową utratę masy tłuszczowej żołądka. FTPP ma ponadto nasilający wpływ na wrażliwość na insulinę, zwiększając ją stopniowo. Znajduje to odzwierciedlenie w skuteczniejszym stosowaniu insuliny w organizmie człowieka, który ma konstruktywny wpływ na obniżenie podwyższonego poziomu cukru we krwi. Stosowanie Adipotide- 2 mg pomaga zmniejszyć wagę w ciągu zaledwie kilku miesięcy, a także powoduje utratę pewnej ilości brzusznej i masy tłuszczowej. Reguluje wodę, usuwając nadmiar wody i zatrzymując ją w odpowiednim czasie. Przetwarza hormony, które są przydatne w regulacji ciśnienia tętniczego (ciśnienia krwi). Ostatecznie równoważy ilość minerałów w organizmie, co umożliwia prawidłowe jego funkcjonowanie.

Jak stosować i przechowywać Adipotide- 2 mg?
Adipotide- 2 mg może być przyjmowany tak długo, jak tego potrzebujesz, ponieważ jego długotrwałe stosowanie nie powoduje skutków ubocznych. Sam peptyd wstrzykuje się domięśniowo. Należy go rozpuścić w sterylnej wodzie destylowanej o buforze wodnym zawierającym 0,1% BSA w stężeniu 0,1-1,0 mg / ml. Roztwory podstawowe należy rozdzielić na porcje robocze i przechowywać w temperaturze Wiele badań wykazało, że peptyd ten wywołuje objawy zespołu metabolicznego, które zwiększają oddawanie moczu i pragnienie, rozwijają zmęczenie lub zmęczenie, a także powodują niewyraźne widzenie. Są to efekty związane z FTP i niezwykle zalecane jest, aby o nich wiedzieć.

Czy Adipotide- 2 mg powoduje jakieś skutki uboczne?
W trakcie badań klinicznych nie stwierdzono poważnych efektów ubocznych podczas stosowania Adipotide- 2 mg. Testy na zwierzętach nie wykazywały żadnych dolegliwości ani związanych z funkcjonowaniem przewodu pokarmowego, ani utraty apetytu czy innego wpływu na zdrowie badanego. Peptyd może działać negatywnie na nerki, kiedy stosowany jest w bardzo wysokich dawkach. Stwierdzono, że negatywny wpływ na czynność nerek jest odwracalny poprzez zmianę dawek. Badania wykazały też, że peptyd ten w bardzo niewielu przypadkach wywołuje objawy zespołu metabolicznego, które zwiększają oddawanie moczu i pragnienie. Może też w niektórych przypadkach powodować zmęczenie i niewyraźne widzenie. Środek przy niewłaściwym jego stosowaniu może również powodować odwodnienie. Odwodnienie jest czynnikiem wpływającym na problemy z nerkami, a także ma zdolność wywoływania szeregu innych problemów zdrowotnych. W każdym z tych przypadków należy przede wszystkim zmniejszyć przyjmowaną dawkę peptydu i skonsultować się z lekarzem specjalistą lub farmaceutą. Sam peptyd można kupić w specjalistycznych sklepach internetowych. Należy pamiętać aby starannie wybrać miejsce zakupu produktu. Nie wolno nam kupować środka na podejrzanych aukcjach internetowych lub od osób trzecich, ani w żadnych miejscach, gdzie występuje ryzyko, że zostanie nam sprzedana podróbka. Nie powinniśmy też korzystać z produktu jeśli ten został wcześniej rozpakowany i używany przez osobę nam nieznaną.
 


3
Ziołopedia / Zioła podnoszące poziom testosteronu.
« dnia: Stycznia 09, 2020, 01:57:13 am »
Testosteron to organiczny związek należący do adrogenów. Stanowi nie tylko podstawę męskiej sprawności seksualnej, ale ma również bardzo wielkie znaczenie w trakcie uprawiania sportu. Hormon ten jest nierozerwalnie związany z procesem budowy masy mięśniowej. Obecny rynek suplementacyjny oferuje szereg preparatów prowadzących do zwiększenia jego poziomu. W naszym artykule prezentujemy boostery testosteronu, które nie są syntetyczne i występują naturalnie w przyrodzie

1. Buzdyganek naziemny

Tribulus Terrestris jest gatunkiem rośliny wywodzącej się z rodziny parolistowatych. Występuje w głównej mierze na terenach Afryki, Australii i Azji, a także w środkowej i południowej Europie. Jego właściwości były używane w ludowej medycynie chińskiej oraz indyjskiej Ajurwedzie.

 Roślina potocznie jest uznawana za lek uspokajający i moczopędny.
Z powodzeniem znajduje zastosowanie w terapii zaburzeń oddawania moczu, stanów zapalnych gruczołu krokowego, nadciśnienia, chorób wątroby, nerek i układu krążenia, a także nadmiernego cholesterolu. Buzdyganek jest zaliczany do środków tonizujących, czyli wzmacniających.

 Nie bez powodu jest wykorzystywany jako składnik różnych odżywek dla sportowców. Oprócz leczniczych właściwości odpowiada też za:

– zwiększenie retencji azotu;
– łagodzenie objawów andropauzy;
– zwiększenie poziomu testosteronu;
– podwyższenie liczby krwinek czerwonych;
– pobudzenie syntezy białek i wzrostu mięśni;
– protekcje narządów wewnętrznych przed stłuszczeniem.

W celu poprawy libido i sprawności seksualnej zaleca się dawkowanie

w wysokości 200-450 mg w przypadku 60% ekstraktu saponiny. Badania podają jednak, że niższe dawki są lepsze, dlatego przyjmuje się poniższą suplementację:

– 55 mg saponiny (90 mg ekstraktu z 60%);
– 70 mg (120 mg ekstraktu z 60%);
– 90 mg (150 mg ekstraktu z 60%).

2. Epidemium

Roślina znana jako Horny Goat Weedy należy do bylin z rodziny berberysowatych. Obszar jej występowania to przede wszystkim Chiny, Japonia oraz Korea Północna, ale jest też uprawiana w wielu innych państwach jako roślina ozdobna. Epidemium od dłuższego czasu jest uważane za afrodyzjak, jak również skuteczne lekarstwo na problemy sfery seksualnej i impotencję.

 Wiadomo, że podnosi poziom testosteronu, co jest udowodnione substancją jaką zawiera – ikarynę. Związek ten ma identyczne wręcz działanie jak inna substancja nazywana sildenafilem, składnik jednego z najpopularniejszych leków na męskie problemy (dla podpowiedzi występuje w niebieskich pigułkach).

 Horny goat weed poprawia funkcjonowanie układu hormonalnego
i odpornościowego, metabolizmu, podnosi poziom libido oraz działa antystresowo i uspokajająco. Badania na szczurach umożliwiły uzyskanie dawki potrzebnej do podwyższenia stężenia testosteronu: 200 mg/kg 40% ekstraktu (czyli 80 mg ikaryny na każdy kilogram masy ciała).

 Na jej podstawie przygotowano poniższe dawki dla ludzi:

– 900 mg ikaryny dla masy równej 70 kg;
– 1200 mg przy wadze 90 kg;
– 1500 mg dla osoby o masie 110 kg.

3. Fadogia agrestis

Powyższa nazwa odnosi się do nigeryjskiego krzewu, któremu przypisuje się właściwości poprawiające sprawność seksualną. Na ten moment brak badań na ludziach, które mogłyby potwierdzić jego skuteczność. Jednak liczne eksperymenty przeprowadzane na szczurach zaświadczają o jego wykorzystaniu jako afrodyzjak oraz preparat na poprawę potencji.

 Roślina ta nie tylko zwiększa poziom testosteronu, ale również podwyższa stopień libido. Wspominane badania dowodzą też o powiększeniu rozmiaru jąder oraz ogólnej poprawie samopoczucia u zwierząt. Co więcej, inne testy donoszą o wykorzystaniu rośliny w leczeniu gorączki oraz malarii.

 Brak aktualnych badań na temat wpływu oddziaływania fadogia
na organizm ludzki ogranicza rzetelność informacji w kontekście toksyczności. Proponowane dawki są powszechnie dostępne i zaleca się przyjmowanie 375 mg preparatu od 3 do 4 razy  w ciągu dnia w równomiernych odstępach.

4. Kukułka

Dactylorhiza Hatagirea to roślina zaliczana do rodziny storczykowatych jest tradycyjnym afrodyzjakiem z okolic Himalajów. Zwana potocznie kukułką, znajduje zastosowanie w medycynie ludowej jako środek na wzrost płodności i niwelowanie problemów natury męskiej. Obecnie brak informacji o naturze empirycznej, które mogłyby potwierdzić te efekty.

 Eksperyment z wykorzystaniem szczurów trwał przez cztery tygodnie. Celem testu było zaobserwowanie, czy dawka 200 mg wodnego ekstraktu podawanego samcom spowoduje zwiększenie stężenia hormonu. Okazuje się, że wzrost został odnotowany, ale przy podaniu większej porcji preparatu. W medycynie wykorzystuje się również sok tej rośliny, który z powodzeniem radzi sobie ze stanami zapalnymi błony śluzowej żołądka i skaleczeniami.

 
5. Palma sabałowa

Sabal minor jest gatunkiem palmy należącej do rodziny arekowatych. Roślina ta pochodzi z Ameryki Północnej, a w sposób naturalny rośnie na terenie Stanów Zjednoczonych Ameryki. Mieszanina kwasów tłuszczowych zawartych w owocach tej rośliny określa się mianem Saw palmetto i ma on bardzo duże znaczenie dla naszego zdrowia.

 Przede wszystkim, wspomniane kwasy tłuszczowe zapobiegają przekształcaniu testosteronu do jego bardziej androgennej postaci zwanej dihydrosteronem (DHT). Związek ten może powodować między innymi wypadanie włosów. Pozostając w temacie "męskiej sprawności", Saw palmetto wykorzystuje się w leczeniu łagodnego przerostu prostaty i dolnych dróg moczowych, zaburzeń płodności, niskiego poziomu libido oraz zwiększenia poziomu testosteronu.

 Dodatkowo preparat z owoców palmy sabałowej znajduje zastosowanie
w przypadku:
– łysienia;
– pobudzenia apetytu;
– uregulowania pracy tarczycy;
– wzmożonego wysiłku fizycznego mięśni;
– zahamowania rozwoju stanów zapalnych.

 Suplementacja Saw palmetto waha się od 160 do 320 mg preparatuna dobę. Przeciwwskazaniami do jego stosowania są uczulenie na ten produkt, stany zapalne stawów oraz ostre stadia chorób przewlekłych.
Co do objawów niepożądanych, bardzo często wymienia się uszkodzenia trzustki oraz uderzenia gorąca.

6. Szczodrak krokoszowaty

Leuza krokoszowata lub korzeń marala to inne nazwy szczodraka

– tytułowej byliny z rodziny astrowatych. Naturalnie rośnie na górskich terenach Syberii, gdzie bardzo często podaje się ją jako dodatek do pokarmu dla zwierząt hodowlanych. Celem jest wspomaganie ich zdolności rozrodczych.

Mówiąc o działaniu rośliny na człowieka, również znajduje zastosowanie jako preparat usprawniający czynności seksualne. Potwierdzeniem tego faktu jest powiązanie testosteronu ze wspominanym rozwojem masy mięśniowej. Leuza wykorzystywana jest także jako środek do ogólnego wzmocnienia sprawności fizycznej mężczyzn – zwiększa siłę i wytrzymałość, a także wydajność układu mięśniowego.

Korzeń marala ma również korzystny wpływ na apetyt, sen, stan psychofizyczny oraz wydolność czynnościową u osób pracujących

w różnorodnych warunkach. Obecne badania nie dostarczają informacji na temat suplementacji tym preparatem. Pomimo to, długotrwałe przyjmowanie leków ze szczodraka może prowadzić do podwyższenia ciśnienia tętniczego, zwolnienia rytmu oraz podwyższenia amplitudy pracy mięśnia sercowego.

 7. Brassaiopsis glomerulata

Powyższym mianem nazywa się gatunek drzewa rosnącego w Wietnamie.

W tamtejszej tradycji stosowany był przede wszystkim w terapii reumatyzmui dolegliwości bólowych kręgosłupa u osób w starszym wieku. Preparat ten występuje w formie naturalnego ekstraktu bądź jako składnik syntetycznych suplementów.

Za główne właściwości tej rośliny podaje się zdolność do hamowania aktywnosci aromatazy – enzymu odpowiedzialnego za "przetwarzanie" androgenów w estrogeny. Dzięki temu przymiotowi może być stosowana

w celu:
– zwiększenia poziomu testosteronu;
– zahamowania syntezy estrogenów u mężczyzn;
– regulacji funkcjonowania układu hormonalnego.

Niestety, obecny stan wiedzy nie pozwala na potwierdzenie
tych właściwości w 100%. Podobnie jest z dawkowaniem – aby rozpocząć suplementację tym preparatem, należy wcześniej skonsultować się z lekarzem. Niewłaściwe stosowanie może prowadzić do niepożądanych symptomów jak bezpłodność, dysfunkcje wątroby, nadmierna drażliwość i agresja, a także zredukowanie wzrostu kośćca.

8. Bryonia laciniosa

Bryonia, czyli inaczej przestęp, należy do rodziny dyniowatych i występuje na terenach Afryki Północnej, Eurazji oraz Wyspach Kanaryjskich.
Roślina jest zaliczana do tradycyjnego zioła używanego w medycynie ajurwedyjskiej. W tej też dziedzinie wykorzystywany był jako preparat na opóźnienie starzenia, a przede wszystkim jako afrodyzjak i lek na bezpłodność.

Właściwości przestępu są bardzo zróżnicowane. Przyjmuje się, że wpływa na wzrost spermatogenezy, zmiany masy męskich narządów płciowych oraz stymuluje produkcję testosteronu. Ponadto wykazuje właściwości przeczyszczające, przeciwbólowe, przeciwzapalne i wzmacniające. Niestety brak empirycznych dowodów uniemożliwia wiarygodność działania tej rośliny. Pomimo to, jej suplementacja jest przeciwwskazana dla osób z chorobami nerek i wątroby, wrzodami dwunastnicy i żołądka oraz kobiet w ciąży.

9. Bulbine natalensis

Bulbine jest rośliną rosnącą na obszarach południowej Afryki. Na tych terenach jest używana jako naturalny afrodyzjak. Właściwości lecznicze dla ludzi nie są jednak do końca udowodnione ze względu na deficyt naukowych badań.

Nie oznacza to, że bulbine nigdy nie była poddawana testom. Eksperymenty na szczurach wykazały znaczny wzrost stężenia testosteronu i spadek poziomu estrogenu we krwi. Z kolei porcja zawarta w przedziale od 25 do 100 mg/kg masy ciała zwiększyła poziom cholesterolu i triglicerydów.

10. Butea superba

Butea superba, zwana również red kwao krua, jest ziołem używanym w tradycyjnej medycynie wschodu. Bardzo często jest wykorzystywana w Chinach, Indiach, Tajlandii oraz Wietnamie jako środek na poprawę witalności. Roślina jest zaliczana do grupy fitoestrogenów.

Właściwość ta może potwierdzać, dlaczego Tajlandczycy wykorzystują

ją jako afrodyzjak. Kwa krua wydaje się być źródłem związków androgennych, dzięki którym roślina zwiększa popęd seksualny, częstotliwość erekcji, wytrzymałość organizmu oraz poziom testosteronu. Zalecana dawka preparatu mieści się od 100 do 250 mg.

11. Cnidium monnieri

She Huang Zi to odwiecznie wykorzystywane przez chińskich lekarzy zioło. Najczęściej było stosowane jako lek na problemy dermatologiczne. Chińczycy używali je w formie balsamu lub naparu do stosowania zewnętrznego. Okazuje się, że ta roślina posiada jeszcze inne właściwości.

Cinidium odpowiada za pomoc w produkcji tlenku azotu – związku odpowiedzialnego za rozkurczenie mięśni gładkich, co pozytywnie wpływa na funkcje seksualne. W naturalny sposób polepsza libido oraz wzmacnia erekcję. Dodatkowo, azjatyckie zioło może być stosowane do walki z objawami astmy i przeziębienia, niestrawnością i wzdęciami. Zalecana dobowa dawka preparatu wynosi 0,5 g, którą należy spożywać tylko i wyłącznie w trakcie posiłku.

12. Massularia acuminata

Masularia to kolejne zioło, któremu przypisuje się rolę boostera testosteronu. Teorie te biorą się z licznych eksperymentów przeprowadzonych na zwierzętach. Wyniki potwierdzają podwyższenie stężenia tego hormonu oraz wzrost poziomu libido. Skład rośliny stanowi aglomerat alkaloidów, antrachinonów, fenolów, flawonoidów, saponiny i taniny. Składnik aktywny tego produktu jednak nadal nie został poznany.

Wspominane już badania zostały przeprowadzone na szczurach. Gryzoniom podano dwie dawki preparatu: 50 mg i 1000 mg na każdy kilogram masy ciała. Kuracja spowodowała zwiększenie poziomu testosteronu, ale wyższa porcja doprowadziła do toksycznego uszkodzenia wątroby. Można

więc przyjąć, że dawki dla ludzi prezentują się w poniższy sposób:
– 550 mg dla osoby o wadze 68 kg;
– 700 mg dla osób o masie równej 90 kg;
– 900 mg przy ciężarze równym 110 kg.

Należy jednak pamiętać, że podane dawki są orientacyjne i niesprawdzone. W celu udowodnienia ich działania oraz braku skutków ubocznych konieczne jest przeprowadzenie badań z udziałem człowieka.



4
Sporty Wytrzymałościowe / Sporty Wytrzymałościowe Suplementacja,
« dnia: Grudnia 06, 2019, 02:50:45 am »
W treningu organizm człowieka poddawany jest dużym obciążeniom fizycznym i psychicznym. Długie i wyczerpujące treningi zakłócają naturalną równowagę organizmu (homeostazę), prowadzą do pogorszenia wydolności oraz licznych zaburzeń w stanie zdrowia.

Podnoszenie efektywności pracy wymaga, zarówno od sportowców wyczynowych jak i amatorów stosowania specyficznych metod odnowy biologicznej, której celem jest uzupełnienie substratów energetycznych oraz innych makro- i mikroskładników w efekcie wzmożonego wysiłku fizycznego. Dlatego osiąganie coraz lepszych wyników, do których dochodzi w treningu sportowym jest możliwe dzięki przestrzeganiu ściśle określonych zasad żywienia, będących podstawą właściwej regeneracji organizmu. Najmniejsze dolegliwości zakłócają realizowanie wytyczonych planów treningowych, zmuszają do zmniejszania intensywności wysiłku, względnie częściowego lub całkowitego ograniczenia zajęć fizycznych. Dlatego jednym z najważniejszych zasad w treningu sportowym jest przestrzeganie właściwego żywienia w okresie około treningowym.
Fundamenty

Podstawowym zadaniem jakie musi spełniać prawidłowo skomponowana dieta osoby uprawiającej wysiłek fizyczny jest optymalne zabezpieczenie potrzeb energetycznych i budulcowych organizmu. Sposób odżywiania musi sprzyjać rozwijaniu zdolności wysiłkowych oraz przeciwdziałać skutkom przeciążeń treningowych. Szczególnie istotnym problemem w żywieniu osób obciążonych dużym wysiłkiem fizycznym jest zapewnienie zrównoważonego bilansu energetycznego pomiędzy ilością kalorii przyjmowanych z pożywieniem, a wydatkowanych przez organizm.

Dieta sportowa, obok wpływu na poprawę zdolności wysiłkowych, musi także odpowiadać normom żywienia człowieka. Istotny wpływ na stan zdrowia mogą mieć takie czynniki jak rodzaj spożywanych węglowodanów i tłuszczów, proporcje w podaży poszczególnych składników pokarmowych czy sposób przygotowania potraw. Nadmiar w diecie cukrów, soli, zbyt duży udział kwasów tłuszczowych nasyconych, niedostateczna ilość przeciwutleniaczy może sprzyjać promowaniu wielu zaburzeń i chorób metabolicznych. Osoby, które dążą do osiągnięcia maksymalnej sprawności i wydolności muszą zmierzać w kierunku zachowań prozdrowotnych i eliminować te czynniki, które stwarzają ryzyko dla ich zdrowia. Poniżej przedstawiono wpływ niektórych suplementów na jakość uprawianych przez nas sportów wytrzymałościowych.
Kreatyna

Od 1993 roku stała się ogólnie dostępna. Kreatyna jest fizjologicznym środkiem ergogenicznym dozwolonym dla sportowców. Stanowi część składową mięśniowej fosfokreatyny. Występuje w małych ilościach w podstawowych produktach żywnościowych (np. ryby, mięso), ale także jest syntetyzowana w organizmie z aminokwasów (argininy, glicyny i metioniny) głównie w nerkach, wątrobie i trzustce. Dzienne zapotrzebowanie na ten składnik wynosi 2 g - połowa pochodzi z diety, a połowa jest syntetyzowana w organizmie. Kreatyna w 95% znajduje się w mięśniach szkieletowych poza tym w mózgu, krwi i innych tkankach. Suplementacja kreatyną jest stosowana dla zwiększenia siły, mocy i szybkości w sportach wyczynowych, w których wykorzystywany jest system energetyczny ATP-CP (adenozynotrifosforan-fosfokreatyna), regeneruje energię w komórce mięśniowej zapobiegając efektowi katabolicznemu. Suplementacja kreatyną zwiększa jej zawartość w mięśniach i podwyższa zawartość fosfokreatyny. Fosfokreatyna odgrywa ważną rolę w procesach metabolicznych: przyspiesza resyntezę ATP, sprzyja buforowaniu kwasu mlekowego nagromadzonego w mięśniach podczas wysiłku o dużej intensywności, wspomaga transport ATP przez błony mitochondriów. Kreatyna bierze udział w procesach energetycznych anaerobowych (beztlenowych), a takie zachodzą m.in. podczas wysiłków siłowych i szybkościowo-siłowych powtarzanych z krótkimi przerwami. Należą tu głównie dyscypliny siłowe: kulturystyka, lekkoatletyka, kajakarstwo, itp. Suplementacja kreatyną jest kwestią sporną w tlenowych dyscyplinach wytrzymałościowych, ponieważ kreatyna zatrzymując wodę w organizmie, głównie w mięśniach, doprowadza do przyrostu masy ciała, co może upośledzić sprawność wysiłkową tak potrzebną w sportach charakteryzujących się przemianami tlenowymi. Z tego też względu rezygnuje się z suplementacji monohydratem kreatyny wykazującym właściwości wiązania wody, a zastępuje się formami estrowymi i buforowanymi, takimi jak: etylowy ester kreatyny, alfa-ketoglutaran kreatyny, orotan kreatyny i inne. Zalecana dzienna dawka kreatyny w trakcie suplementacji wynosi do 20 g, przekraczanie tej dawki nie wpływa na poprawę wyników treningowych. Najczęściej stosowaną formą suplementacji jest monohydrat kreatyny, proszek przyjmowany z płynami. W celu poprawienia skuteczności działania kreatyny zaleca się wzbogacanie jej preparatów o cukry proste. Suplementacja w świetle dotychczasowych badań wydaje się nie prowadzić do zagrożeń zdrowotnych.
BCAA

Mieszanka trzech niezbędnych aminokwasów: L- izoleucyna, L-leucyna, L-walina. Ograniczenie ilości przyjmowanych kalorii ma z wielu powodów kataboliczny wpływ na tkankę mięśniową. Im człowiek staje się szczuplejszy, tym większa jest szansa, że będzie tracił masę mięśniową, gdyż organizm będzie starał się zachować homeostazę, przez zachowanie resztek zapasów tłuszczu. Aby wypełnić deficyt energetyczny spowodowany dietą redukcyjną, organizm przerzuci się na wykorzystanie masy mięśniowej. Na poziomie molekularnym polega to na zintensyfikowaniu rozkładu białek, aby uwolnić aminokwasy z mięśni do wykorzystania ich jako paliwo, oraz na ograniczeniu syntezy białek, aby nie tracić energii. Przyjmowanie BCAA może zwiększyć suchą masę mięśniową, poprawić siłę, wydolność i zmniejszyć uszkodzenia komórek mięśniowych. Pozytywne efekty suplementacji BCAA na rozkład i syntezę białek nie są jedynymi zaletami zażywania BCAA podczas diety redukcyjnej. Mogą one także poprawić samą intensywność treningu i znosić zmęczenie oraz uczucie apatii. BCAA konkurują z aminokwasem o nazwie tryptofan o wejście do mózgu, gdzie tryptofan może zostać przekształcony w neurotransmiter - serotoninę. Podczas ćwiczeń poziomy serotoniny rosną, co może powodować zwiększenie odczucia zmęczenia i przez to zmniejszyć intensywność treningu. Suplementacja BCAA może zredukować poziom tryptofanu, który dostaje się do mózgu, przez to obniżyć poziom produkowanej serotoniny, co pomoże pracować ci ciężej i przez dłuższy czas. Przyjmowanie 5-10 g BCAA przed i po treningu oraz między posiłkami, może zoptymalizować anabolizm białek mięśniowych. Mimo, że czynniki badań nad wpływem suplementacji BCAA u sportowców nie są jednoznaczne, należy podkreślić, że jest ona bezpieczna, dozwolona, a dawka 7g/l napoju wydaje się optymalna. Tylko w kilku doniesieniach naukowych sugeruje się, że suplementacja BCAA może być korzystna dla zdolności wysiłkowej sportowca, gdyż BCAA mogą obniżać tempo rozpadu białek podczas treningu prawdopodobnie przyczyniając się do bardziej racjonalnego treningu. Zalecanym źródłem energii dla dyscyplin wytrzymałościowych są węglowodany. Jeśli ich ilość w pożywieniu jest niewystarczająca to suplementacja BCAA może być pomocna. Zdaniem badaczy wielkość znaczenia aminokwasów o łańcuchach rozgałęzionych jest często niedoceniana przez zawodników. Sugeruje się stosowanie aminokwasów o rozgałęzionych łańcuchach w połączeniu z dawką węglowodanów. Dbamy wówczas zarówno o zasoby energii wytwarzanych z najprostszych związków energetycznych jak i nie zaniedbujemy funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego, co w konsekwencji prowadzi do zwiększenia naszej aktywności oraz polepszenia samopoczucia. Efektem tego jest lepiej zrealizowany trening, mniej zmęczony organizm oraz lepsza koncentracja.
Beta-alanina

Większość efektów jej działania jest najlepiej widoczna poprzez jej zdolność do zwiększania syntezy potężnego śródmięśniowego bufora zwanego karnozyną. Karnozyna to naturalnie występujący dipeptyd, który ma zdolność stabilizowania pH mięśniowego poprzez pochłanianie powodujących zmęczenie jonów wodorowych uwalnianych podczas intensywnych ćwiczeń fizycznych. Karnozynę można znaleźć zarówno we włóknach mięśniowych typu I (wolnokurczliwych), jak i II (szybkokurczliwych), z tym że w tych ostatnich osiąga większe stężenie. To właśnie włókna mięśniowe typu II są głównie wykorzystywane podczas treningów siłowych o dużej intensywności i odpowiadają za ogólny wzrost mięśni.

Poprzez zwiększenie koncentracji karnozyny dzięki suplementowaniu beta-alaniny nasze włókna mięśniowe typu II mogą pochłonąć więcej jonów wodorowych i zachować optymalną wartość pH. W ten sposób ich możliwości zachowania maksymalnej siły i wytrzymałości przez całą sesję treningową są większe. Jakie są zalety bata-alaniny w sportach wytrzymałościowych? Pod jej wpływem następuje wzrost całkowitej wydolności anaerobowej podczas treningu i zawodów, czyli możemy dokonywać wysiłku fizycznego z większą?intensywnością i w dłuższym czasie. Istotne jest opóźnienie uczucia zmęczenia w czasie suplementacji beta-alaniną. Dzięki temu możemy utrzymywać wyższy poziom intensywności podczas treningu. Podniesienie poziomu karnozyny poprzez beta-alaninę jest skuteczne w każdym momencie treningu - niezależnie czy akurat dźwigamy ciężary, czy poprawiamy wytrzymałość. Aby wykonać określoną pracę, nasz organizm wykorzystuje trzy systemy energetyczne: system ATP-fosfokreatyna wykorzystywany jest głównie podczas ciężkiego treningu siłowego w seriach do 5-6 powtórzeń; system glikolityczny używany przeważnie w zakresie 7-15 i więcej powtórzeń oraz system oksydacyjny (spalania tłuszczu) pracujący przede wszystkim podczas treningu wytrzymałościowego (np. jazda na rowerze czy bieg). Nasze systemy energetyczne są użytkowane równocześnie, jednak jeden przeważnie z nich staje się dominujący w produkcji energii przy określonym rodzaju aktywności - zależnie od poziomu intensywności i czasu trwania danego ćwiczenia oraz sprawności osoby ćwiczącej. Osoba podnosząca ciężary będzie głównie używać dwóch pierwszych systemów i w obydwu nagromadzenie jonów wodorowych będzie przyczyniać się do odczuwania zmęczenia; dotyczy to zwłaszcza glikolizy. Zawodnik trenujący sporty wytrzymałościowe wykorzystuje głównie system oksydacyjny. To właśnie w tym punkcie suplementy kreatynowe nieco zawodzą. Są one najbardziej skuteczne podczas pracy systemu ATP-fosfokreatyna, który opiera się na zmagazynowanym adenozynotrójfosforanie i resyntezie fosfokreatyny podczas intensywnych, wysokoenergetycznych skurczów. Przyjmowanie kreatyny pomoże nam podczas krótkotrwałego wysiłku, kiedy potrzebujemy nagłego zastrzyku siły, ale na niewiele się zda podczas serii po 7-15 powtórzeń. Jednak aby zmaksymalizować wzrost masy mięśniowej, musimy wykonywać zarówno ciężkie, jak i umiarkowane serie (7-15 powtórzeń). Beta-alanina, poprzez zwiększanie stężenia karnozyny, może podczas nich stanowić bufor dla gromadzących się jonów wodorowych, a nawet je likwidować.

Obniżanie zmęczenia fizycznego na poziomie komórkowym to kolejna mocna strona beta-alaniny. Przeprowadzone niedawno badanie wykazało, że przewyższa ona pod tym względem kreatynę, zyskując w ten sposób jeszcze jeden punkt przewagi nad suplementem, który przez ostatnią dekadę uważano za najbardziej skuteczny. Jeśli weźmiemy pod uwagę zadowalające efekty działania beta-alaniny zarówno podczas badań, jak i na siłowni czy w treningach wytrzymałościowych, to wydaje się, że dni kreatyny jako supersuplementu mogą być policzone. Nie wolno jednak zapominać o tym, że kreatyna działa synergicznie z beta-alaniną, tworząc mieszankę wybuchową, idealną do sportów szybkościowo-siłowych jak brazylijskie jiu-jitsu czy football amerykański. W połączeniu z monohydratem kreatyny można uzyskać znaczny wzrost beztłuszczowej masy mięśniowej. Badania wykazały, że możemy przyjmować dziennie od 3,2 do 6,4 grama beta-alaniny, aby znacząco podnieść poziom karnozyny, a tym samym swoje wyniki. Podczas przeprowadzonego badania stwierdzono, że stężenie karnozyny i poprawa osiągów jest porównywalna podczas przyjmowania 4-5 gramów i 6,4 grama. Opierając się na najnowszych wynikach, sugeruje się spożycie 4 gramów beta-alaniny dziennie. Korzystne zmiany w osiągach następują zazwyczaj już po dwóch tygodniach stosowania beta-alaniny, chociaż niektórzy zauważą różnicę już po tygodniu. Korzyści będą się pojawiać wraz ze wzrostem poziomu karnozyny. Najbardziej widoczne rezultaty trwają zwykle od trzech do czterech tygodni, ale to nie koniec. Z najnowszych badań dowiadujemy się, że poziom karnozyny podnosi się przez co najmniej dwanaście tygodni. Dlatego zaleca się przyjmowanie beta-alaniny przynajmniej przez trzy miesiące, tak by optymalizować poziom karnozyny. Jeśli chodzi o interesujące nas sporty wytrzymałościowe to badania nad korzystnym wpływem beta-alaniny były przeprowadzane u kolarzy i pływaków. W wyniku kilkutygodniowej podaży tego suplementu znamiennie wzrastała u kolarzy moc szczytowa i średnia oraz wydłużał się czas pojawienia zmęczenia. U pływaków zwiększał się poziom karnozyny zarówno we włóknach typu II jak i I (interesujących nas triathlonistów), a w wyniku tego następował znamienny wzrost momentu siły mięśni.
Magnez

Minerał ten pełni wiele istotnych funkcji w ciele człowieka. Po pierwsze, stabilizuje poziom fosforanów wapnia co zapobiega demineralizacji kości, dzięki czemu chroni przed osteoporozą i wzmacnia kości, pozwalając im przetrzymać obciążenia treningowe oraz hamować objawy zapalenia okostnej, co bardzo często przydarza się biegaczom. Magnez to także kofaktor wielu enzymów (m.in. kinaz), odgrywa ważną rolę w procesie skurczu mięśni, a jego niedobór powoduje bardzo przykre skurcze tężyczkowe. Niewystarczaja?ca ilos´c´ magnezu zaburza przewodzenie impulsów nerwowych do naszych mie?s´ni. Magnez stymuluje też mechanizmy obronne organizmu, jest niezbędny w początkowej fazie procesu steroidogenezy, pośrednio steruje syntezą hormonu wzrostu, insuliny i insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF), dzięki czemu usprawnia procesy regeneracji organizmu po ciężkim treningu i tym samym wspiera osiąganie progesu podczas ćwiczeń. Zalecana dzienna porcja magnezu wynosi 375 mg. Do jego bogatych źródeł zaliczamy kakao, czekoladę gorzką oraz wody wysocezmineralizowane i soki wzbogacane, które są najlepszym źródłem tego pierwiastka, ponieważ płynne formy jonów przyswajane są najlepiej.
Witamina D3

Cholekalcyferol, czyli aktywna postać witaminy D, to bardzo ciekawy związek. W swojej aktywnej formie przypomina już swoją budową i działaniem hormon, a jego skutki działania na organizm można określić jako wielokierunkowe. Odpowiada za odpowiedni stan kości oraz uzębienia, wpływa na funkcjonowanie układu nerwowego i proces skurczu mięśni, pobudza wchłanianie wapnia i fosforu, normalizuje poziom cukru we krwi (poprzez wpływ na wydzielanie insuliny). Niedobory prowadzą do insulinooporności, nadciśnienia, nawet nowotworów. Co ciekawe, radzieccy badacze pod koniec lat trzydziestych XX wieku odkryli naturalne właściwości anaboliczne witaminy D. W przeprowadzaonym badaniu sprinterów naświetlano promieniami UV (ultrafiolet) po uprzednim podaniu dawki witaminy D – poprawiono dzięki temu wydolność przy biegu na 100 m o 8,8%! Efekty są natychmiastowe. W dzisiejszych czasach stosuje się nawet wielokrotnie zwiększone dawki czyli tzw. „ładowanie” tą witaminą i podaje się jej 10-krotną dawkę, a nawet więcej, co sięga niekiedy 20 000 IU na dobę. W przypadku tej aktywnej postaci witaminy D warto zastanowić się nad jej stosowaniem. Przy znacznych obciążeniach treningowych jej wpływ na gospodarkę wapniowo-fosforanową korzystnie wpłynie na stan naszego uzębienia i układu kostnego. 1% wapnia uczestniczy w procesach metabolicznych w organizmie. Bez niego nie byłyby możliwe skurcze mięśni oraz przewodzenie impulsów nerwowych. Odpowiednia ilość wapnia wpływa na poprawę wytrzymałości treningowej oraz skraca czas regeneracji. Na niedobory wapnia mogą cierpieć osoby, w szczególności sportowcy, które mają zwiększoną ilość białka w diecie. Zalecana dawka to 500-2000 IU. W aptekach dostępne bez recepty są postacie w dawce 500 IU.
Witamina C

Większość osób kojarzy ją pewnie jako środek pomocy w walce z przeziębieniem i grypą, jednak kwas askorbinowy ma wiele innych zalet. Pośredniczy w syntezie kolagenu, insuliny oraz hormonów kory nadnerczy oraz jest niezbędna w procesie przyswajania żelaza, co sprawia, że wspomaga procesy budowania kondycji i przenoszenia tlenu w organizmie. Wykazuje także właściwości bakteriobójcze, wspomaga funkcjonowanie układu immunologicznego, neutralizuje wolne rodniki. Wspomaga też rozpad triglicerydów i wzmacnia ich utlenianie, skutkiem czego więcej energii z tłuszczu jest w stanie zasilić pracujące mięśnie. Dawki sięgające nawet 2000 mg dobowo są dobrym rozwiązaniem. Trzeba tylko pamiętać, że zbytnie zakwaszenie moczu może sprzyjać kamicy nerkowej. Ale znane są przykłady naukowców, którzy z powodzeniem (czyli jako eliksir młodości) stosowali witaminę C w wielokrotnie wyższych dawkach i nie mieli żadnych objawów ubocznych jej stosowania. Ale z drugiej strony zakwaszenie moczu korzystnie działa przy zakażeniach w obrębie układu moczowego. Zalecana dawka dzienna dla sportowców to 500mg dziennie.

Kiedy rozpoczynamy treningi, pierwszym czynnikiem, jaki prawdopodobnie zaczniemy rozważać, będzie dostarczenie organizmowi wystarczającej ilości białka, tłuszczów oraz węglowodanów potrzebnych do rozbudowy masy bądź jej utrzymania przy jednoczesnym odtłuszczeniu. Jednocześnie będziemy potrzebowali dużo łatwo dostępnego „paliwa” w postaci węglowodanów (im intensywniejszy wysiłek, tym więcej węglowodanów spala ciało w celu uzyskania energii). Bez dużej ilości węglowodanów ryzykujemy, że nasz organizm sięgnie po białka zgromadzone w mięśniach, aby zaspokoić potrzeby energetyczne. Potrzebujemy również wystarczających ilości tłuszczu, żeby wspomagać produkcję testosteronu i innych hormonów anabolicznych. Podstawą dobroczynnego wpływu ćwiczeń fizycznych na organizm jest zjawisko superkompensacji. Zostało ono szczególnie wszechstronnie poznane, opisane i wykorzystane w treningu sportowym, może jednak doskonale służyć do wyjaśnienia wielu zjawisk zachodzących w organizmie człowieka podczas wszelkiego wysiłku i wypoczynku. Znajomość tego zjawiska pozwala nam taki wysiłek racjonalnie i optymalnie zaplanować. Zjawisko superkompensacji polega na tym, że podczas treningu doprowadzamy do wyczerpania zasobów energetycznych. Organizm, dążąc do przywrócenia równowagi. odbudowuje podczas wypoczynku dotychczasowe zasoby (kompensacja). Jeżeli zaś wysiłek był tak duży, że zapasy zostały wyczerpane, wówczas organizm nie tylko wyrównuje powstałe straty, ale nawet gromadzi zasoby niejako „na zapas”. Umożliwia to wykonanie kolejnej pracy na nieco wyższym poziomie, niż w cyklu poprzednim. Organizm nasz zachowuje się więc podobnie jak niektóre przezorne gospodynie, które w sytuacji, gdy jakiś produkt z ich spiżarni wyczerpie się szybko i do końca, starają się nie tylko przywrócić poprzedni stan zapasów, ale zwiększyć go tak, aby uniknąć przykrej niespodzianki, że czegoś w krytycznym momencie zabraknie. Prawidłowo zachodzące procesy superkompensacyjne stanowią podstawę sukcesu w każdej dyscyplinie sportu.
Co wspólnego?

W każdej z dyscyplin wydolnościowo-kondycyjnych, schematy żywieniowe i suplementacyjne wyglądają nieco inaczej, jednak wspólnym mianownikiem tych sportów jest zwiększona kaloryczność oraz stosowanie ergogenicznych suplementów wspomagających wysiłek, takich jak kreatyna, BCAA, koncentraty węglowodanowe i beta-alanina.


5
Czytelnia-Doping / Zastrzyki jak je robić.(Iniekcje)
« dnia: Listopada 27, 2019, 01:30:25 am »
Iniekcja domięśniowa rzecz jakże oczywista a sprawiająca niejednemu nowicjuszowi problem.


Co będzie nam potrzebne :
- ampułka lub flakon z odpowiednim środkiem
- strzykawka 2ml-5ml
- igła do nabierania 0.8mm-1.2mm ( grubość igieł zależy od rodzaju roztworu, do roztworów olejowych używamy igły grubszej.)
- igła do wstrzykiwania 0.5mm-0.9mm
- spirytus salicylowy
- wacik kosmetyczny

Wykonanie
- myjemy dłonie najlepiej detergentem
- usuwamy końcówkę fiolki lub osłonkę flakony
- jeśli mamy flakon, przemywamy gumkę spirytusem ( nie dotykamy już tej części)
- na strzykawkę nakładamy igłę do nabierania
- zdejmujemy osłonkę igły
- nabieramy ilość powietrza równą ilości nabieranej później substancji
- wbijamy igłę i wtłaczamy tak wcześniej nabrane powietrze
- przechylamy flakon " do góry nogami" i nabieramy potrzebną ilość środka
- wyciągamy igłę z flakonu
- zakładamy osłonkę i zdejmujemy igłę
- nakładamy igłę iniekcyjną i ściągamy osłonkę
- starannie przemywamy miejsce iniekcji spirytusem
- teraz wystarczy opanować drżenie rąk ( to normalne z biegiem czasu i nakłuwania przejdzie)
- szybkim , zdecydowanym ruchem wbijamy igłę głęboko w mięsień
- jeszcze nie wtłaczaj! najpierw wykonujemy aspirację ( zaciągamy lekko tłoczek i sprawdzamy czy w strzykawce nie pojawiła się krew , jeśli krew się pojawi wbijamy igłę w inne miejsce, jeśli nie i pojawi się próżnia przechodzimy do następnego punktu )
- powoli wtłaczamy substancję 1 ml na około 5-10 sec
- po wstrzyknięciu odczekujemy kilka sekund i wyciągamy igłę
- zakładamy osłonę
- miejsce iniekcji przecieramy 20 sec wacikiem nasączonym spirytusem a następnie 20 sec zostawiamy do przesuszenia
- nie zmartwcie się jeśli z miejsca po igle zacznie wypływać krew, jest to spowodowane przebiciem się przez jakieś naczynko krwionośne
Odpowiedz z cytatem Odpowiedz z cytatem

6
Czytelnia-Doping / Doping i wszystko o nim.
« dnia: Listopada 15, 2019, 02:09:51 am »
Doping wydolnościowy – sztuczne podnoszenie wydolności fizycznej i psychicznej zawodnika metodami wykraczającymi poza normalny, "naturalny" trening, choć w praktyce granica między dopingiem i treningiem jest często bardzo trudna do ustalenia. Ogólnie za doping uważa się metody medyczne, potencjalnie szkodliwe dla zdrowia, które zostały oficjalnie zabronione.
Doping jest często szkodliwy dla zdrowia, czasami może wywołać kalectwo lub śmierć, szczególnie jeśli jest stosowany nieostrożnie, bez naukowych podstaw. Niektóre, współczesne metody dopingu stosowane pod ścisłą kontrolą specjalisty są niezwykle trudne do wykrycia, a umiejętnie stosowane wcale nie muszą powodować ujemnych efektów zdrowotnych, przynajmniej w okresie aktywności sportowej. Ich efekty uboczne mogą się jednak ujawnić już po zakończeniu kariery sportowej, gdyż bezpieczeństwo większości stosowanych metod i środków dopingowych nie jest tak dobrze przebadane jak dostępne na rynku legalne środki farmakologiczne.
W zawodniczym sporcie amatorskim oraz w większości dyscyplin uprawianych zawodowo stosowanie dopingu karane jest dyskwalifikacją, odebraniem medalu lub zakazem udziału w zawodach sportowych na pewien czas liczony w miesiącach lub latach. Istnieją jednak zawodowe dyscypliny sportowe, w których nie istnieje kontrola antydopingowa (np. zawodowy boks amerykański, zawodowa kulturystyka). Doping stosowany do własnych, prywatnych celów, np. przez osoby uprawiające sport rekreacyjnie nie jest w większości krajów świata zabroniony, aczkolwiek zabroniony jest handel określonymi grupami związków chemicznych. Inne z kolei są legalnie dostępne jako preparaty z grupy paraleków. Zwalczaniem dopingu zajmuje się Światowa Agencja Antydopingowa (World Anti-Doping Agency, WADA) oraz kilka innych, mniejszych organizacji.

Rodzaje dopingu

Ze względu na stosowane metody doping wydolnościowy można podzielić ogólnie na:
farmakologiczny, polegający na podawaniu biologicznie czynnych związków chemicznych, których użycie nie jest uzasadnione leczeniem zawodnika
fizjologiczny – polegający na wymianie płynów ustrojowych, zwłaszcza krwi, przeszczepach tkanek (mięśni i ścięgien), stosowanie szkodliwych dla zdrowia zabiegów takich jak zbijanie masy poprzez chirurgiczne usuwanie tkanki tłuszczowej
genetyczny – polegający na modyfikacji kodu genetycznego zawodnika, np. poprzez stosowanie wirusów; obecnie jest on praktycznie niemożliwy do wykrycia, ale prawdopodobnie rzadko stosowany ze względu na wysokie koszty i trudne do przewidzenia skutki.
Ze względu na główny cel dopingu można go podzielić na:
doping siłowy – którego celem jest osiągnięcie jak największego przyrostu masy mięśniowej zawodnika (W większości sportów siłowych występuje podział na kategorie wagowe, a co za tym idzie zawodnicy po osiągnięciu odpowiedniej masy mięśniowej nie zmierzają do jej rozwoju, mimo tego stosują doping aby rozwijać siłę, przy stałej masie ciała. W związku z tym uważam definicję dopingu siłowego taką jak podana wyżej za wybitnie nieprecyzyjną. Siła mięśniowa nie zależy wyłącznie od masy mięśniowej.)
doping wytrzymałościowy – którego celem jest trwałe zwiększenie zdolności organizmu do znoszenia długotrwałego, intensywnego wysiłku fizycznego.
doping stymulujący – którego celem jest czasowe zwiększenie odporności na ból i wysiłek poprzez stosowanie technik zapobiegających odczuwanie bólu i zmęczenia.
Doping siłowy i wytrzymałościowy stoją z sobą w pewnej sprzeczności. Zbyt szybki wzrost masy mięśniowej powoduje zwykle obniżenie wytrzymałości na długotrwały wysiłek, z kolei wzrost wytrzymałości można osiągnąć przez ogólne zmniejszanie masy zawodnika. Doping stymulujący jest skuteczny na bardzo krótką metę, gdyż szybko powoduje nadmierne wycieńczenie organizmu zawodnika.


Doping farmakologiczny jest jednocześnie najłatwiejszy do zastosowania i najłatwiejszy do wykrycia. Najczęściej stosowanymi związkami chemicznymi są:
sterydy anaboliczne – działające głównie poprzez zwiększanie masy mięśniowej, takie jak testosteron i tetrahydrogestrinon
hormony pobudzające wzrost czerwonych krwinek takie jak np EPO
związki pobudzające, okresowo zwiększające wydolność lub zapobiegające odczuwaniu bólu przy nadmiernym wysiłku fizycznym, tzw. stymulanty – takie jak np.: amfetamina, ecstasy, modafinil, i ich pochodne.
Czasami za doping farmakologiczny jest także uważane stosowanie tzw. suplementów – skoncentrowanych preparatów zawierających aminokwasy, a także tzw. "końskich" dawek witamin (zwłaszcza z grupy B), oraz regulowanie równowagi elektrolitycznej organizmu, poprzez stosowanie płynów zawierających duże stężenie soli fizjologicznych. Tego typu doping był już stosowany w starożytności. Tego typu środki nie są jak dotąd oficjalnie zabronione.
W pewnych szczególnych sytuacjach dozwolone jest też stosowanie maści i innych preparatów zewnętrznych, zawierających substancje przeciwbólowe i rozluźniające. Nie jest też zabronione stosowanie tradycyjnych substancji pobudzających takich jak np.: kawa, czy Coca Cola, choć jeszcze niedawno kofeina znajdująca się w tych produktach była zabroniona w stężeniu przekraczającym 12 mikrogram/ml.
Sportowcy muszą bardzo uważać jakie leki stosują. Na przykład zwykły syrop na kaszel może zawierać efedrynę lub jej pochodne, substancję pobudzającą zakazaną na zawodach powyżej stężenia 10 mikrogram/ml i zawodnik może przypadkowo być oskarżony o doping.
Doping fizjologiczny
Doping fizjologiczny polega na stosowaniu rozmaitych technik medycznych, czasowo zwiększających wydolność organizmu. Jest on – zwłaszcza autotransfuzje krwi – dość trudny do wykrycia.


Pobór krwi od pacjenta
Najczęściej spotykaną formą dopingu fizjologicznego są właśnie transfuzje krwi. Stosowane są zarówno autotransfuzje krwi własnej, uprzednio zmagazynowanej, jak i transfuzje krwi pochodzącej od wyselekcjonowanych dawców. Można stosować transfuzję całej krwi, jak i wybranych jej składników, np plazmaferezę. Zazwyczaj celem tego zabiegu jest zwiększenie do maksimum liczby czerwonych krwinek w organizmie, gdyż to one odpowiadają za szybki transport tlenu do mięśni. Większa liczba czerwonych ciałek we krwi oznacza wzrost wytrzymałości a także zwiększoną zdolność do krótkotrwałego wysiłku fizycznego. Drugim, mniej ważnym efektem transfuzji jest szybkie pozbycie się z organizmu toksyn powstających w czasie wysiłku, a także śladów stosowania dopingu farmakologicznego. Wzrost liczby czerwonych krwinek powoduje jednak także wzrost lepkości krwi, wzrost obciążenia mięśnia sercowego i generalnie całego układu krążenia, które w skrajnych przypadkach mogą powodować wylewy i zawały serca.
Doping poprzez transfuzję krwi był szczególnie popularny w zawodowym kolarstwie szosowym. Został jednak ograniczony przez wprowadzenie maksymalnej dopuszczalnej liczby czerwonych krwinek a także niezapowiedziane naloty na hotele i ośrodki treningowe, w których przebywają sportowcy. Legalną, wciąż stosowaną techniką na wzrost liczby czerwonych krwinek jest trening wysokościowy, polegający na odbywaniu długotrwałych obozów kondycyjnych na wysokościach pow. 2500 m n.p.m. bezpośrednio przed ważnymi zawodami.
Inne, rzadziej spotykane formy dopingu fizjologicznego to operacyjne usuwanie tkanki tłuszczowej, przeszczepy mięśni i ścięgien, przeszczepy szpiku kostnego, podskórne zastrzyki powietrza. Wszystkie te metody są w dużym stopniu zarzucone, gdyż są łatwe do wykrycia i obarczone są dużym ryzykiem szybkiego i nieodwracalnego zrujnowania zdrowia zawodnika.
Doping genetyczny


Terapia genowa
Jest to najnowsza technika dopingowa polegająca na dokonywaniu manipulacji na materiale genetycznym zawodnika lub kontroli ekspresji genów. Istnieją generalnie trzy możliwe techniki dopingu genetycznego:
ingerencja w ekspresję genów zawodnika, prowadząca do wzrostu liczby komórek tkanek szczególnie potrzebnych do uprawiania sportu (głównie mięśni oraz szpiku kostnego)
dokonywanie wszczepu obcych tkanek, wcześniej zmodyfikowanych genetycznie, które namnażają się w organizmie
podawanie preparatów zawierających zmodyfikowane genetycznie mikroorganizmy – np.: bakterie produkujące hormony.
Jak dotąd doping genetyczny jest praktycznie niewykrywalny i trudno jest powiedzieć, czy jest on stosowany. Najbardziej prawdopodobne jest, że zastosowanie dopingowe znalazła już terapia genowa o nazwie Repoxygen, firmy Oxford Biomedica, która prowadzi do stałego syntezowana przez komórki tkanki mięśniowej EPO[1]. Światowa Agencja Antydopingowa (WADA) w 2001 r. wprowadziła oficjalną definicję dopingu genetycznego, zaś w 2004 r. wszelkie jego formy zostały oficjalnie dopisane do listy zakazanych praktyk dopingowych tej agencji[2]. Jak dotąd jednak (kwiecień 2006) nikogo nie przyłapano na tym dopingu.
Legalność i zwalczanie dopingu


Pierwszą organizacją, która poważnie podeszła do zwalczania dopingu była Międzynarodowa Amatorska Federacja Lekkiej Atletyki, przekształcona później w Międzynarodowe Stowarzyszenie Federacji Lekkoatletycznych (IAAF). Organizacja ta w 1928 r. formalnie zakazała wszelkich form dopingu wydolnościowego, jednak nie stworzyła ona żadnej struktury organizacyjnej zajmującej się wykrywaniem jego przypadków. Walka z dopingiem ograniczała się tylko do wymogu podpisywania oświadczeń przez sportowców uczestniczących w zawodach organizowanych przez IAAF, że nie stosowali żadnych niedozwolonych metod poprawiania wydolności swojego organizmu.

Do 1966 r. Międzynarodowa Federacja Piłki Nożnej (FIFA), Międzynarodowa Unia Kolarska (UCI) oraz Międzynarodowy Komitet Olimpijski (MKOL) dołączyły do IAAF uruchamiając podobny system walki z dopingiem, tzn. poprzez stworzenie wymogu podpisu pod oświadczeniem o jego niestosowaniu przez wszystkich zawodników zrzeszonych w związkach należących do tych federacji.
Testy antydopingowe zaczęto stosować po raz pierwszy w 1966 r. w trakcie Europejskich Mistrzostw Lekkoatletycznych. Dwa lata później MKOL uruchomił procedurę wyrywkowych testów antydopingowych w trakcie letnich i zimowych Igrzysk Olimpijskich i od tego czasu stały się one stałym elementem Olimpiad. Od tego momentu, aż do olimpiady w Pekinie w 2008 roku na stosowaniu "dopingu" przyłapano 86 sportowców. Rekordowe pod tym względem były igrzyska w Atenach w 2004 roku, podczas których pozytywny wynik testów stał się udziałem 16 sportowców[3]. W połowie lat 70. XX w. opracowano pierwsze testy wykrywające skutecznie sterydy anaboliczne. W 1976 r. związki te zostały oficjalnie dołączone do listy substancji zabronionych przez MKOL.
W latach 70. i 80. XX w. wiele międzynarodowych organizacji sportowych, zaczęło tworzyć pierwsze jednostki organizacyjne do walki z dopingiem. Początkowo było to robione w formie tworzenia komitetów antydopingowych, które otrzymywały budżety na organizowanie przetargów na wyrywkowe pobieranie próbek płynów ustrojowych zawodników w czasie zawodów i wykonywanie ich analiz przez wyspecjalizowane firmy. Podobne struktury zaczęły tworzyć też narodowe związki sportowe, które chciały eliminować dopingujących się zawodników zanim ich przyłapanie na zawodach międzynarodowych spowoduje skandal. W połowie lat 80. XX w. narodowe związki sportowe przestały ograniczać się tylko do testów na zawodach lecz także zaczęły przeprowadzać kontrole w trakcie treningów.
Postęp w farmakologii i genetyce ciągle jednak powodował, że poszczególne federacje sportowe nie nadążały za nim. Ponadto, różne federacje miały różne listy zakazanych technik i środków dopingowych, a także różne procedury ich testowania – często bardzo niedoskonałe, powodujące czasami niszczenie karier niewinnych sportowców[4]. Spowodowało to konieczność stworzenie ogólnoświatowej organizacji, która powstała w 1999 r. pod przewodnictwem MKOL. Do zadań Światowej Agencji Antydopingowej należy normowanie zasad i ujednolicanie technik analitycznych stosowanych przy wykrywaniu dopingu, a także tworzenie i publikowanie Światowego Kodeksu Antydopingowego.
Jurysdykcja WADA jak i innych organizacji sportowych zwalczających doping ogranicza się tylko do samych imprez sportowych. Mogą one odbierać licencje zawodnikom zawodowym i wprowadzać okresowe lub stałe zakazy uczestniczenia w zawodach sportowcom amatorskim. Organizacje te nie mogą jednak nikogo pociągać do odpowiedzialności prawnej, aczkolwiek mogą oczywiście zgłaszać przypadki łamania prawa odpowiednim instytucjom państwowym.
Prawo antydopingowe jest w różnych krajach różne. Sam doping jako taki jest karalny tylko w nielicznych krajach (np. we Włoszech), stosowanie niedozwolonych związków chemicznych i technik medycznych jest w wielu krajach ścigane na podstawie innych przepisów. np. lekarz stosujący niedozwolone zabiegi medyczne, a także klub sportowy i trenerzy przyzwalający na nie, mogą być pociągnięci do odpowiedzialności karnej za dokonanie uszczerbku na zdrowiu zawodnika. Stosowanie, dystrybucja i produkcja niedozwolonych środków farmaceutycznych może być ścigane w oparciu o te same przepisy co rozprowadzanie i używanie narkotyków.
W wielu krajach wiele substancji i technik stosowanych w dopingu nie jest jednak zabroniona i dlatego korzystanie z nich nie jest nielegalne w świetle ogólnego prawa danego państwa. Osoby uprawiające sport w celach rekreacyjnych lub uprawiające sport zawodowo w dyscyplinach, w których nie obowiązuje zakaz dopingu mogą z niego korzystać, a sprawa dokonywania uszczerbku na własnym zdrowiu jest w tej sytuacji ich prywatną sprawą.
Legalność wielu technik i specyfików, nawet w krajach, które miały dotąd bardzo liberalne zasady w tej kwestii, stopniowo jednak ulega zmianie. Przykładem są tu np.: Stany Zjednoczone, w których do niedawna produkcja i użycie preparatów zawierających sterydy anaboliczne była legalna. 20 stycznia 2005 r. wprowadzono tu ustawę Anabolic Steroid Control Act of 2004, która całkowicie zakazała wolnego handlu sterydami i prohormonami[5].
Znane afery dopingowe

Afery przed II wojną światową[edytuj]
W trakcie Letnich Igrzysk Olimpijskich 1904 Thomas Hicks (USA) zwyciężył w biegu maratońskim i zaraz za metą stracił przytomność na kilka godzin. Później przyznał się, że wypił bezpośrednio przed zawodami brandy wymieszane ze strychniną, co działało jak stymulant[6].
Istnieją niepotwierdzone i niepewne informacje, że niemieccy sportowcy w trakcie Letnich Igrzysk Olimpijskich 1936 otrzymywali regularnie syntetyczny testosteron aby zwiększyć swoje szanse na osiągnięcie medalowych sukcesów[7].

Era testosteronu
W trakcie Mistrzostw Świata w Podnoszeniu Ciężarów w 1954 r. dr John Ziegler, lekarz amerykańskiej drużyny odkrył przypadkiem, że sowieccy atleci otrzymywali razem z jedzeniem jakieś tajemnicze pigułki. Badanie składu jednej z wykradzionych pigułek potwierdziło, że ich głównym składnikiem była syntetyczna pochodna testosteronu. W tym czasie nie było to jeszcze nielegalne. W zawodach tych sportowcy z ZSRR zdeklasowali przeciwników, otrzymując większość złotych medali oraz bijąc kilka rekordów świata. Po swoim odkryciu Ziegler przekonał firmę farmaceutyczną CIBA, aby rozpoczęła ona produkcję metandrostenolonu (Dianabol) – syntetycznej pochodnej testosteronu. Specyfik ten w slangu zawodników sportów siłowych był nazywany "Śniadaniem Mistrzów" i był regularnie spożywany przez olbrzymią większość sportowców osiągających znaczące sukcesy w ciężkiej atletyce w latach 1960-1969. W 1969 r. został on oficjalnie zakazany przez większość federacji atletycznych[8].
W latach 70. i 80. XX w. istniał rządowy program dopingowy w NRD. Młodym, wyselekcjonowanym sportowcom podawano wiele różnych substancji, stosowano też na nich niedozwolone techniki fizjologiczne (transfuzje krwi, przeszczepy itp.). Szczególnie mocno dopingowanymi zawodnikami były kobiety-pływaczki oraz biegaczki. Po upadku muru berlińskiego i zjednoczeniu Niemiec wielu byłych sportowców z NRD, którym dawny doping zrujnował zdrowie, oskarżyło rząd RFN (jako prawnego następcę rządu NRD) o odszkodowania. Spośród ponad 300 wniosków o odszkodowanie uznano 193, dla których rząd utworzył specjalny fundusz w wysokości 4 milionów marek[9].

Anaboliki nowej generacji
Afera z nandrolonem wybuchła w połowie lat 90. XX w., kiedy to zaczęły się pojawiać coraz liczniejsze, jak się później okazało prawdopodobnie zupełnie błędne, wykrycia tej pochodnej testosteronu u wielu lekkoatletów, którzy później zaprzeczali, że stosowali jakikolwiek doping. Jak zostało to później wykazane przez kilka grup naukowców, testy stosowane do wykrycia tego związku w próbkach moczu przez IAAF były wykonywane bardzo często błędnie. Co więcej, okazało się, że nawet przy prawidłowym wykonaniu tych testów, może on wykazać fałszywie pozytywny wynik, gdyż niewielkie ilości nandrolonu mogą spontanicznie powstawać w trakcie przechowywania moczu na skutek wtórnych reakcji biochemicznych. Ofiarami tego testu byli m.in. Merlene Ottey, Douglas Walker, Mark Richardson i wielu innych. Test ten przestano ostatecznie stosować dopiero w 2000 r.[10]
Jedną z najsławniejszych afer dopingowych było przyłapanie kanadyjskiego zawodnika Bena Johnsona, w którego moczu, pobranym zaraz po jego zwycięstwie w biegu na 100 m na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Seulu wykryto jeden ze sterydów anabolicznych – stanozolol. Zawodnik został zdyskwalifikowany, a złoty medal ostatecznie przyznano Carlowi Lewisowi. Paradoksalnie kilka lat później okazało się, że w trakcie tej samej olimpiady, wykryto później w próbkach krwi Carla Lewisa niewielkie ilości zabronionych stymulantów – pseudoefedryny, efedryny i fenylopropanoloaminy, informacja ta jednak nie została ujawniona wtedy opinii publicznej[11]. Sam Johnson bronił się przed zarzutami, twierdząc że nikt spośród startujących z nim wtedy biegaczy nie był czysty od dopingu, a on sam stał się kozłem ofiarnym, co miało tłumaczyć ukrycie pozytywnego wyniku testów pozostałych zawodników. Po ukaraniu go dożywotnią dyskwalifikacją w 1993 r. przyznał on w swojej autobiografii, że systematycznie brał Dianabol, Cypionat, Furazabol i hormon wzrostu pod kontrolą trenera i lekarza i nadal utrzymywał, że nie był w tym odosobniony i że podobnie czynili w tym czasie prawie wszyscy biegacze osiągający najlepsze wyniki[12].
EPO i kolarstwo
Największa afera z użyciem EPO wybuchła w czasie wyścigu Tour de France w 1998 r. Policja francuska i belgijska zorganizowała w trakcie tego wyścigu zmasowaną serię kontroli i nalotów na miejsca pobytu kolarzy, a w jednym przypadku doszło nawet do zatrzymania całego peletonu, aby pobrać od wszystkich zawodników próbki płynów ustrojowych. Rezultatem tych działań było zdyskwalifikowanie całego zespołu Festina. Masażyście tego zespołu Willy'emu Voetowi dowiedziono, że zorganizował system dostarczania EPO i sterydów anabolicznych swoim zawodnikom. Lider zespołu Richard Virenque został zdyskwalifikowany na dwa lata, a Willy Voet trafił do więzienia i jego kariera została całkowicie załamana. Akcja policji została jednak nieco przystopowana po tym, jak zawodnicy z sześciu najważniejszych zespołów ogłosili jednodniowy strajk, co groziło niepowodzeniem całego Touru[13].
Z EPO związana była też dwuletnia dyskwalifikacja i odebranie złotego medalu Davidowi Millarowi, w Mistrzostwach Świata w jeździe na czas w 2003 r.[14] oraz odebranie zwycięstwa i dwuletnia dyskwalifikacja Roberto Herasa w czasie Vuelta a España w 2005 r.[15]
Dr Michel Ferrari od lat związany z Lancem Armstrongiem został oskarżony i skazany na 11 miesięcy i 24 dni więzienia w zawieszeniu oraz na roczny zakaz wykonywania zawodu przez włoski sąd 1 października 2004 r. w kontrowersyjnym procesie, w którym najważniejszym dowodem były zeznania jego byłego podopiecznego Filippo Simeoni[16]. Zaraz po ogłoszeniu wyroku zespół Lance Armstronga, US Postal zerwał z Ferrarim kontrakt, twierdząc jednocześnie, że nie wierzy w zeznania Simeoniego[17]. Przed rozpoczęciem Tour de France 2005, w L'Equipe ukazł się długi artykuł, w którym stwierdzono, że w próbkach moczu pobranego od Lance'a Armstronga przed 2001 r. wykryto sześciokrotnie pochodne EPO[18]. Badania te jednak, jako wykonane po długim czasie nie były zbyt wiarygodne. Ponadto Lance Armstrong dostawał zupełnie oficjalnie duże dawki leku o podobnej strukturze do EPO epogenu w trakcie leczenia jego choroby nowotworowej. Próbki jego płynów ustrojowych pobierane od 2001 r. i poddane oficjalnym testom na zawartość EPO wykazywały zawsze negatywny wynik[19].
Ostatnio o doping został zoskarżony hiszpański kolarz Alberto Contador, który ma na swoim koncie min. zwycięstwa w bardzo prestiżowych wyścigach: trzykrotnie Tour de France, Giro d'Italia oraz Vuelta a España.

Zaostrzone kontrole.
W trakcie Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2006 w Turynie miejscowa policja i prokuratura urządziła nalot na kwatery austriackich biatlonistów, gdyż otrzymała wiarygodny donos o zorganizowanym systemie dopingu w tym zespole. W trakcie nalotu z kwatery zbiegł Walter Mayer, któremu w trakcie Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2002 udowodniono już raz doping, za co został zdyskwalifikowany do roku 2010. W trakcie nalotu znaleziono w austriackich kwaterach strzykawki, aparaturę do transfuzji krwi i leki antydepresyjne i przeciw astmie, które wprawdzie są legalne, ale o których wiadomo, że są stosowane do zapobiegania wykryciu w testach obecności anabolików i EPO. Sam Walter Mayer został znaleziony w szpitalu psychiatrycznym pod Turynem i poddany przesłuchaniu, ostatecznie jednak nie postawiono mu żadnych zarzutów[20]. Kilka tygodni później Walter Mayer złożył oficjalną skargę przeciw Jacques'owi Rogge, przewodniczemu MKOl oraz szefowi Światowej Agencji Antydopingowej, Richardowi Poundowi o zniesławienie, gdyż obaj oni w oficjalnych komunikatach prasowych oskarżali Mayera o współorganizowanie systemu dopingowego.

Skróty środków uznanych za dopingujące.

Anadrol - Oxymetholon - Antek - Oxy
Arimidex - Ari
Clomid - Clom - Clomifen - Cytrynian Klomifenu
Cytomel - T3
Efedryna - Efka - ECA (popularny stack z kofeiną i aspiryną)
Erytropoetyna - EPO
Femara - Femka - Letro (od nazwy subst czynnej)
Gonadotropina - HCG - Pregnyl/Gonasi
Metanabol - Metandienon - Metandrostenolon - Metax - Meta - Miecio - Metka - Mietek
NPP - krótki nandrolon - Superka - Superanabolon
Primobolan - Primka - Primo - Metenolon
Propionian Testosteronu - Prop - Propek - krótki testosteron - teść - test
Salbutamol - Sally
Trenbolon - Tren - Fina - Finka - Finaplix
Anavar - Oxandrolon - Oxa
Clenbuterol - Clen - Clenik
Cypionat testosteronu - Cypio - Cypek - Cympek - długi testosteron - teść - test
Deca durabolin - deca - deka - deczka - długi nandrolon
Enantat Testosteronu - enan - teść - test
Equipose - Boldenon - Bold - Boldek - EQ
Halotestin - Halo
Johimbina - Joha
Masteron - Master
Nolvadex - Nolva - Tamox - Tamoxifen - Tamoxifen Citrate - Cytrynian Tamoxifenu
Omnadren 250 - Omka - Omen - Omo - Susta (zamiennik susatnonu)
Proviron - Provi
Sustanon - Susta
Winstrol - Wini - Wino - Winko - Wins
Turanabol - Tura - Turi - Turinabol
GH - Growth Hormone - Hormon Wzrostu
HGH - Human Growth Hormone - Ludzki Hormon Wzrostu
Slin - Insulina - Insa
LH - Lutenizing Hormone - Hormon Lutenizujący
ECA - Efedryna, Kofeina, Aspiryna
Bromokryptyna - Bromo

Skróty pojęć stosowanych w dopingu.

PCT - Post Cycle Thearapy - Odblokowanie - Odblok po cyklu
Oral - Środek podawany doustnie
Inject - Szot - Shot - Zastrzyk - Środek podawany w formie zastrzyku domięśniowego/podskórnego
Sok - Koks - Sterydy - Środek w formie cieczy wstrzykiwany domięśniowo/podskórnie

Gino - Ginekomastia
Gino estrogenowe - Ginekomastia spowodowana zbyt dużym stężeniem estrogenu we krwi
Gino progesteronowe - Ginekomastia spowodowania zbyt dużym stężeniem prolaktyny we krwi

Sajdy - Sidy - Skutki uboczne

Front - Zwiększenie dawki podawanego środka w celu uzyskania szybszego działania
Taper - Tapering - Stopniowe zmniejszanie dawki danego środka - powolne odstawianie
Most - HRT - Okres przejścia/odpoczynku przy pomocy odpowiednich środków, ale nie przerywający cyklu.

ED - Every Day - Kazdego dnia - Codziennie
EOD - E2D - Every Other Day - Co drugi dzień
EW - Each Week - Every Week - Każdego tygodnia - Raz na tydzień - Co tydzień
I.U - International Unit - Jednostki międzynarodowe
MG - Miligramy
ML - Mililitry


Ten wątek będzie kontynuowany.

7
Sterydy ,EPO ,PH ,SARM / SARM SR9009
« dnia: Listopada 13, 2019, 10:23:24 am »
Czym jest SR9009?
SR9009 (stenabolic) jest syntetycznym związkiem aktywującym α i β receptory REV-ERB, który jest przyjmowany doustnie. Jest to bardzo wyjątkowy związek, który ingeruje w ekspresję genów uczestniczących w metabolizmie lipidów oraz glukozy. Oznacza to, że wiąże się z białkami SR i sprawia, że są bardziej aktywne.
W rezultacie, użytkownik dozna wielu pozytywnych działań, takich jak zwiększenie utraty tkanki tłuszczowej, zwiększoną wytrzymałość i wiele innych korzyści zdrowotnych. Co ciekawe, jest to jedno z nowszych osiągnięć w farmakologii, a dzięki wprowadzeniu na rynek suplementacyjny zyskuje coraz większą popularność wśród sportowców z całego świata.

sr9009

Jakie ma działanie?
SR9009 jest aktywatorem receptora Rev-Erb-alfa. Receptor ten należy do grupy receptorów steroidowych. Receptory te oddziałują na wytwarzanie męskich hormonów płciowych – androgenów, czyli chociażby dobrze wszystkim znany testosteron oraz jego naturalne i syntetyczne pochodne np. DHT.
Stymulując białko Ap-Erb, SR9009 ma możliwość znacznie wpływać na wiele mechanizmów regulacyjnych w organizmie człowieka. Na przykład, może to mieć wpływ  na metabolizm lipidów i glukozy, komórki tłuszczowe jak również makrofagi. Dzięki temu stenabolic pozwoli użytkownikowi stracić tłuszcz i drastycznie zwiększyć wytrzymałość, z których oba są bardzo pożądane dla sportowców. Bardzo korzystnym efektem działania tego środka jest zużywanie energii przyjmowanej z pożywienia. Dzięki czemu nadmiar kalorii nie odkłada się w postaci tkanki tłuszczowej.
Suplementacja SR9009 pozwala zredukować otyłość, zmniejszyć ryzyko wystąpienia zespołu metabolicznego oraz cukrzycy typu2.

Można powiedzieć że stenabolic pozwoli zredukować tkankę tłuszczową osobom prowadzącym siedzący tryb życia.

Wpływ na zmianę metabolizmu pozwalający nawet w trakcie spoczynku zwiększyć wydatek energetyczny o 5%!

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3343186/

Wpływ SR9009 na przeciwdziałanie płytką miażdżycowym i działanie przeciwzapalne.

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25800870

Stenabolic pozwoli Ci znacznie wydłużyć trening typu cardio, stracić więcej tłuszczu, zwiększyć czystą masę mięśniową i poprawić poziom cholesterolu. Do tej pory nie zostały zaobserwowane żadne działania niepożądane w związku z użyciem SR9009. Dlatego środek może być postrzegany jako niezwykle bezpieczny. Stenabolic nie jest hormonalnym lekiem i nie powoduje aromatyzacji do estrogenów oraz nie tłumi poziomu testosteronu.

Jak dawkować?
Stwierdzono, że optymalne dawki znajdują się w zakresie od 20 do 40 miligramów dziennie.

SR9009 ma jednak jedną wadę - ze względu na bardzo krótki okres półtrwania, trzeba będzie spożywać go przez cały dzień dla najlepszego bilansu substancji czynnej w organizmie. Dlatego też najlepiej jest użyć stenabolic co 2-4 godzin, w zależności od dokładnej dawki. Na przykład, gdy dawka dzienna wynosi 40 mg, można wziąć 20 miligramów co 4 godziny.

Podsumowanie
SR9009 pozwala zredukować tkankę tłuszczową i obniżyć poziom cholesterolu.
Dzięki przetwarzaniu kalorii z posiłków pozwala budować czystą masę mięśniową.
Przeciwdziała stanom zapalnym w organiźmie.
Przy użyciu dodatkowych środków z grupy SARM pozwoli przeprowadzić znakomitą rekompozycje składu ciała.
Zwiększa tempo metabolizmu, dzięki czemu redukuje tkankę tłuszczową nawet przy siedzącym trybie życia.

8
Peptydy / AOD 9604 nowy Fragment peptide.
« dnia: Listopada 01, 2019, 11:15:42 pm »
1.Co to jest AOD 9604?
Lek przeciw-otyłości-9604 (AOD-9604) jest syntetycznym analogiem ludzki hormon wzrostu. Jest jednym z rzadkich peptydów, które uzyskały aprobatę FDA jako suplement diety w Stanach Zjednoczonych.

Cząsteczka jest fragmentem peptydowym, który został wycięty z C-końca, którego sekwencja aminokwasów (AA) ma miejsce po fragmencie lipolitycznym HGH. Ten region hormonu pochodzi z AA 177 do 191 i kontroluje spalanie tłuszczów. Czy to dla ciebie brzmi jak chińska arytmetyka? Cóż, jeśli tak, nie rób zamieszania, ponieważ szczegóły dotyczą tylko formalności.

3. Jest dostępny w postaci do wstrzykiwania i jako krem ​​transdermalny. Zastrzyk jest doskonałym wyborem, ponieważ zwiększa szybkość wchłaniania, maksymalizując biodostępność leku.

Prawdopodobnie kwestionujesz, czy ten lek jest sterydem, związkiem anabolicznym lub lekiem na receptę. Przytrzymaj swoje konie, ponieważ dotrę do sedna tej tajemnicy. Przecież korzyści AOD 9604 są kością niezgody, szczególnie w reżimie sportowym.

 Historia
AOD-9604 powstał po raz pierwszy w 1990, dzięki uprzejmości australijskiego profesora Franka Ng z Monash University. W 2003 ten lek przeciw otyłości stał się patentem Metabolic Pharmaceuticals Limited w Australii. Jego podstawową funkcją farmaceutyczną jest leczenie otyłości poprzez przyspieszenie utraty wagi i spalanie tłuszczów.

Od czasu jego produkcji lek przeszedł rygorystyczne testy naukowe. Próby na modelach otyłych myszy były udane. U myszy Zalety AOD 9604 obejmował sprawny metabolizm, utratę dodatkowej tkanki tłuszczowej, lepszą lipolizę i wysoki poziom glicerolu w osoczu.

Od 2001 po 2007, Metabolic Pharmaceuticals aktywnie badało skuteczność tego peptydu u ludzi. W tym okresie naukowcy zaangażowali się w badania 900 w badaniach klinicznych AOD 9604. Ponieważ podstawowym sposobem podawania był doustny, lek wydawał się nieskuteczny.


AOD 9604 działa w celu zwiększenia aktywności receptorów beta-3 i poprawy metabolizmu w organizmie człowieka. Przyspiesza proces spalania tłuszczu, zwiększa anabolizm i zmniejsza efekty kataboliczne. Kilka badań potwierdza również skuteczność tego leku w budowaniu mięśni.

W lipolizie AOD 9604 działa na dwa sposoby. Powstrzymuje uwalnianie dodatkowego tłuszczu z tkanek tłuszczowych i zapobiega jego gromadzeniu się. Miejsca docelowe obejmują brzuch, pośladki, podbródek, wiotkie ramiona i okolice kolan.

Dlaczego więc powinieneś zaufać AOD 9604 z otyłością, kiedy istnieją różne leki na receptę dla pacjentów z nadwagą? Odważnie powiedzę każdej otyłej ofierze, aby poddał się temu leczeniu z dwóch powodów. Po pierwsze, to HGH. fragment nie zakłóca tempa wchłaniania pokarmu ani regularnej diety. Po drugie, w żaden sposób nie ograniczy to apetytu.

Jeśli nie jesteś już dumny z chodzenia z obwisłym brzuchem z powodu odkładania się tłuszczu, Zalety AOD 9604 przytłoczą Cię.

 Co przyniesie po użyciu AOD 9604?

3.Wyniki i zalety korzystania z AOD 9604
Podstawową pracą AOD 9604 jest regulacja metabolizmu. Chociaż jest to synonim ludzkiego hormonu wzrostu, leczenie to nie wpływa ani na poziom IGF-1, ani na poziom cukru we krwi. Co więcej, skutki uboczne AOD 9604 są łagodne, tak że użytkownicy rzadko je odczuwają.

Podobnie jak HGH, peptyd ten przyspiesza utratę tłuszczu. Nie tylko hamuje lipogenezę, ale także przyspiesza lipolizę w regionie, w którym występuje wysoka depozycja tłuszczów. Dzięki efektom lipolitycznym FDA zatwierdziła jego zastosowanie jako dodatku do żywności. W skrócie można powiedzieć, że AOD 9604 reguluje metabolizm tłuszczów w organizmie człowieka.

Najbardziej znaczące Korzyści z AOD 9604 jest to, że ma znikomy wpływ na insulinooporność i poziom cukru we krwi. Wśród osób otyłych ważenie tego leczenia przeciwko odchudzaniu i ćwiczeniu przypomina porównywanie jabłek do pomarańczy. Nie mam jednak na myśli, że nie powinieneś ćwiczyć ani sprawdzać swojej diety. Przeciwnie, włączenie tych dwóch do suplementacji peptydów nie tylko pomoże Ci stracić nadmiar tłuszczu, ale także spali więcej kalorii.

W branży fitness AOD 9604 działa również jako lek wzmacniający mięśnie. Jeśli jesteś kulturystą, ta korzyść to prawdziwy strzał w ramię. W końcu należy do nielicznych peptydów bez niepożądanych skutków ubocznych. Niezliczone badania potwierdziły zalety AOD 9604 w leczeniu budowania mięśni i regeneracji chrząstek.

Przez lata ten peptyd przeciw otyłości został wprowadzony na rynek w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów. Poza tym może być doskonałym lekiem przeciwdepresyjnym, pamiętając, że wykazuje pewne euforyczne działanie na użytkownika.

Chociaż niektórzy naukowcy eliminują skuteczność AOD 9604 w budowaniu mięśni, skuteczność tego leku wciąż się utrzymuje. Więc jeśli działasz jako adwokat diabła, mam dla ciebie jedno pytanie. Dlaczego WADA miałaby zabraniać jej stosowania w sporcie, jeśli nie ma to żadnego wpływu na wydajność?

Zgodzisz się ze mną, że używanie AOD-9604 do innych celów niż do zastosowań terapeutycznych nie może być zakazane bez wyraźnego powodu.

Jak korzystać z AOD 9604?
Jeśli chcesz jak najlepiej wykorzystać AOD 9604, skonsultuj się z lekarzem przed jego przyjęciem. Jeśli jednak podczas tych długich konsultacji nie masz czasu, obszerna recenzja, taka jak ta, może zaoszczędzić Ci wiele czasu.

Kilka osób skarżyło się na to, jak nieskuteczne jest leczenie odchudzanie. Czy wiesz, jak trafiłem? Często mówię użytkownikom, aby sprawdzali swoje aktualne recepty, leki dostępne bez recepty, wszelkie suplementy lub historię medyczną. Na przykład, biorąc AOD 9604 wraz z innymi lekami może powodować niekorzystne interakcje, które w przeciwnym razie mogą zakłócać jego biodostępność.

AOD 9604 nie jest dla Ciebie, jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią. Nie ma jeszcze danych, które mogłyby wesprzeć to przeciwwskazanie, ale jest lepiej bezpieczne niż przepraszam.

(1) Dawkowanie AOD 9604
Typową dawką AOD 9604 jest 300mcg / dzień. Peptyd należy wstrzykiwać raz dziennie, najlepiej przed snem. Jednak to zalecenie nie jest ostateczne. Możesz zdecydować się na wykonanie zdjęcia wczesnym rankiem.

Nie ma określonego cyklu do naśladowania, ale zalecam przyjmowanie peptydu nieprzerwanie przez cztery tygodnie. Potem możesz wziąć tydzień wolnego przed wznowieniem. Alternatywnie powinieneś kupić AOD 9604 i weź go przez pięć kolejnych dni przed dwudniową przerwą.

Idealnym czasem na wstrzyknięcie AOD 9604 jest 30 minut przed śniadaniem. W ten sposób pozwalasz organizmowi metabolizować lek, gdy żołądek jest jeszcze pusty.

Pojedyncza dawka AOD 9604 kosztuje mniej niż to, co zapłacisz za tę samą ilość HGH.

(2) Jak prawidłowo wstrzyknąć AOD 9604?
Istnieją dwie opcje wstrzykiwania AOD 9604. Jest to albo ty sam, albo zlecasz to lekarzowi. Wolę dać sobie szansę.

Idealnym miejscem do podawania leku jest tkanka tłuszczowa wokół brzucha. Wstrzyknięcie podskórne umożliwia AOD 9604 wejście do obiegu w czasie krótszym niż czas nowojorski. W przeciwieństwie do innych sposobów podawania leków, takich jak dożylne lub domięśniowe, ta metoda ma wysoką biodostępność. Dlatego wyniki AOD 9604 są natychmiastowe.

Kupując AOD 9604, fiolka jest zwykle w postaci proszku. To ty musisz zrobić zawiesinę leku. Nie martw się, ponieważ tworzenie tego rozwiązania nie jest fizyką kwantową. Pozwól mi cię przeprowadzić.

Po pierwsze, potrzebujesz rozcieńczalnika do mieszania z surowym proszkiem AOD 9604 (221231-10-3). Należy pamiętać, że płyn nie jest zwykłą wodą z kranu. Upewnij się, że jest sterylny lub bakteriostatyczny. Z pewnością nie chcesz zepsuć i wstrzyknąć sobie zakaźnych prionów, prawda?

Ilość rozcieńczalnika zależy od ilości fiolki. Weźmy na przykład, jeśli butelka zawiera 2mg leku, wystarczy 1ml. Po wlaniu wody do surowego proszku AOD 9604 pozwól mu się rozpuścić, obracając fiolkę między palcami.


Peptide AOD 9604 Truth: Co przyniesie po użyciu AOD 9604?

Kiedy mogę uzyskać wyniki AOD 9604?
Zazwyczaj użytkownicy zaczną rejestrować wyniki AOD 9604 pod koniec tygodni 12. Jednak wynik zależy od niektórych czynników. Na przykład regularne ćwiczenia i przestrzeganie ścisłego niskokalorycznego planu żywieniowego zmaksymalizują proces odchudzania.

Jeśli chcesz stracić znaczną ilość tkanki tłuszczowej, umieść swoją najlepszą stopę do przodu i unikaj wysokich węglowodanów lub kalorii. Powinieneś także trzymać się schematu ćwiczeń. Oczywiście nie mam na myśli tego, że powinieneś robić intensywne treningi złożone lub podnoszenie ciężarów. Wręcz przeciwnie, możesz biegać kilka kilometrów na bieżni, spacerować po okolicy, omijać, robić brzuszki lub jakikolwiek inny znośny trening.

Zakładając, że przyjmujesz AOD 9604 bez wykonywania ćwiczeń lub przestrzegając ścisłego planu żywieniowego, możesz stracić od sześciu do dziesięciu funtów.

Co więcej, czynnik wieku, zdrowie osobiste i historia rodziny mogą mieć pozytywny lub negatywny wpływ na wyniki AOD 9604. Weźmy na przykład użytkowników z biologicznie aktywnym metabolizmem, które mają niezaprzeczalne szanse na zarejestrowanie doskonałych wyników. Jeśli twoja otyłość jest genetyczna lub rodzinna, działanie tego peptydu na organizm będzie powolne.

Stosowanie innych leków lub suplementów przyspieszy proces spalania tłuszczu lub spowolni działanie tego leczenia. Jedną rzeczą, którą chcę, abyście zrozumieli, jest to, że nie ma dwóch takich samych osób. Przecież nawet nasze odciski palców są jak kreda i ser.

Jeśli rozważasz AOD 9604 z otyłością, poproś farmaceutę o wyjaśnienie wszystkich możliwych wymagań.

Czy AOD 9604 ma jakieś skutki uboczne?
Czy jest jakiś lek bez skutków ubocznych? Cóż, nawet przyjmowanie wody ma pewien wpływ na ludzki system.

Pozwól, że przeprowadzę Cię przez potencjalne ryzyko związane z Tobą wstrzyknąć AOD 9604. Zanim będę mógł cokolwiek powiedzieć, peptyd ten nie jest tak silny jak HGH. Dlatego negatywne efekty będą mniej wyraźne. Jedynym prawdopodobieństwem wystąpienia niepożądanego powikłania jest to, że leczenie negatywnie oddziałuje z innymi zastrzykami, suplementami lub receptami.

Sprawdź wszystkie możliwe efekty uboczne AOD 9604, które najprawdopodobniej doświadczysz;

Bół głowy
Niestrawność
Reakcje, takie jak ból, obrzęk lub zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia
Zmęczenie
Euforia
Kołatanie serca
Ucisk w klatce piersiowej

Peptide AOD 9604 Truth: Co przyniesie po użyciu AOD 9604?

7.Badania kliniczne AOD 9604 phcoker
Niektóre istotne badania kliniczne AOD 9604 potwierdzają stosowanie tego leczenia w leczeniu otyłości. Chociaż pierwsze badanie dotyczyło modeli mysich, Metabolic Pharmaceuticals postanowiło ustalić, czy lek jest skuteczny dla ludzi, tak jak dla myszy.

(1) Tło:
Jak wspomniałem wcześniej, AOD 9604 jest lipolitycznym fragmentem ludzki hormon wzrostu. Z tego powodu oba wykazują podobne cechy, w tym leczenie otyłości, kontrolowanie masy ciała i redukcję nadmiaru tłuszczów ciała.

Kiedy naukowcy wypróbowali go na otyłych szczurach, wyniki AOD 9604 były pozytywne. W przeciwieństwie do HGH peptyd ten nie pozostawia żadnych poważnych skutków ubocznych dla użytkownika. Jednakże, aby uzyskać aprobatę Therapeutic Goods Administration (TGA), istniała potrzeba udanych prób na ludziach.

Celem tego badania było ustalenie, czy AOD 9604 ma podobne działanie jak te wykazywane przez rekombinowany ludzki hormon wzrostu. Konieczne było ustalenie, czy leczenie wpływa na poziom IGF-1, tolerancję glukozy lub insulinooporność.

(2) metody:
W badaniach klinicznych AOD 9604 dorośli 900 + uczestniczyli w sześciu różnych badaniach. Wszystkie te próby były randomizowane, podwójnie ślepe i kontrolowane placebo. Badanymi byli pacjenci zdrowi, ale klinicznie otyli. Ich próbki krwi zbadano pod kątem przeciwciał antagonistycznych. Ten krok miał na celu wykluczenie immunogenności.

Pierwsze dwie próby podawano dożylnie z dawką AOD 9604 w zakresie od 25 do 400μg / kg. W ostatnich czterech fazach badania stosowano doustne dawki 1mg do 54mg.

(3) wyniki:
W przeciwieństwie do badań klinicznych HGH, peptyd ten nie miał żadnego wpływu na poziom IGF-1. Gdy testowano tolerancję glukozy, nie stwierdzono niekorzystnego wpływu na metabolizm węglowodanów. W teście przeciwciał nie wykryto anty-AOD9604 wśród pacjentów.

Chociaż grupa badana zarejestrowała pewne działania niepożądane, żaden z nich nie był ciężki. Na przykład większość pacjentów doświadczy łagodnych lub umiarkowanych bólów głowy.

Niezależnie od krótkotrwałego lub długotrwałego podawania leku, otyli pacjenci mogliby go bezpiecznie tolerować. Ta korzyść z AOD 9604 była nie do odróżnienia od grupy kontrolnej. Ponadto nie zarejestrowano żadnych wycofań związanych z narkotykami.

(4) Wnioski:
AOD 9604 ma profil o wysokiej tolerancji. Gdy pacjentów porównywano z placebo, bezpieczeństwo w tych dwóch grupach było nie do odróżnienia. Nawet w przypadku podawania leku 24 w tygodniu nadal nie było zdarzeń niepożądanych, tak jak w przypadku długotrwałego leczenia HGH.

8.Często zadawane pytania dotyczące AOD 9604 phcoker
(1) Jaka jest zalecana dawka AOD 9604?
Zakres dawkowania AOD 9604 między 120mcg a 400mcg dziennie. Chociaż jest to pojedyncza dawka, niektórzy ludzie podzieliliby ją na dwie lub trzy miary. Powinieneś wziąć to krótko przed snem.

Po zatwierdzeniu przez FDA, możesz użyć go jako suplementu diety w maksymalnej dziennej dawce 1mg.

(2) Jaka jest sugerowana częstotliwość korzystania z AOD 9604?
Nawet przy długotrwałym podawaniu AOD 9604 nie będzie wykazywał objawów odstawienia ani zdarzeń niepożądanych.

Dobrze jest zrobić czterotygodniowy cykl. Weź leczenie przez pięć dni i zrób dwudniową przerwę. Alternatywnie, przez 4 tygodnie przed podaniem leku AOD 9604 należy stale podawać go przez siedem dni.

(3) Jaki rodzaj wody można zmieszać z AOD 9604?
Pamiętaj, że ten sposób podawania odbywa się poprzez wstrzyknięcie, a nie podawanie doustne. Do wstrzykiwania AOD 9604 podskórnie używać wyłącznie jałowej wody. Ta bakteriostatyczna ciecz zawiera znaczną ilość alkoholu benzylowego, który hamuje wzrost potencjalnie zakaźnych bakterii.

Nawet jeśli uważasz, że nie masz opcji, nie okłamuj się, wyciągając wodę z dozownika lub kranu. Z pewnością nie chcesz umrzeć młodo, prawda?

(4) Ile wody musisz dodać? Jak można mieszać wodę i AOD 9604 razem?
Ilość rozcieńczalnika, której potrzebujesz, zależy od ilości fiolki. Weźmy na przykład plusk w pakiecie 5mg AOD 9604 w proszku. Będziesz musiał zakupić wodę bakteriostatyczną 2ml do użycia jako rozcieńczalnik.

Chociaż może to brzmieć jak grecka łamigłówka, pozwól mi poświęcić trochę czasu na wyjaśnienie trybu przygotowania. W normach międzynarodowych 1ml jest odpowiednikiem 200IU. Zakładając, że przygotowujesz 5mg peptydu, otrzymasz 5000mcg zawiesiny AOD 9604.

Zanim będziesz mógł wymieszać te dwie, upewnij się, że są w temperaturze pokojowej. W naszym przypadku używam 5mg surowego proszku AOD 9604, który rozcieńczę wodą 200IU. Wlać rozcieńczalnik do fiolki i pozostawić go na około 10 minut. Następnie możesz mieszać składniki, delikatnie obracając butelkę.

Gdybyś przyjmował dzienną dawkę 300mcg, leczenie trwałoby do trzech tygodni. W tym przypadku rozważam fakt, że będziesz wstrzykiwać AOD 9604 każdego dnia, ale biorąc dwa dni wolnego w tygodniu.

(5) Czy powinienem brać AOD 9604 na pusty żołądek lub z jedzeniem?
Istnieją dwie opcje podawania AOD 9604 z otyłością. Możesz to zrobić na pusty żołądek rano lub po ostatnim posiłku przed snem.

O świcie w systemie nie ma ani jedzenia, ani płynu. W miarę przyjmowania AOD 9604 będzie łatwo przepływać przez krążenie. Szybkość absorpcji będzie najwyższa, a zatem biodostępność będzie wysoka.

Najlepiej wstrzyknąć AOD 9604 pół godziny przed pierwszym posiłkiem na dzień lub 30 minut po ostatnim posiłku.

(6) Jak przechowywać AOD 9604?
Autentyczny Dostawca proszku AOD 9604 zawsze wysyła ten produkt w postaci liofilizowanej. Powodem jest ochrona sproszkowanego peptydu przed nieprzewidywalnymi krótkoterminowymi zmianami temperatury podczas transportu. Liofilizacja leku czyni go stabilnym przez dłuższy czas, ponieważ minimalizuje degradację.

Powinieneś przechowywać AOD 9604 w niskich temperaturach. Po otwarciu fiolki należy ją schłodzić w 2 ° C do 8 ° C. W tym zakresie peptyd będzie nadal ważny do dwóch tygodni. Tak więc, jeśli kupujesz AOD 9604 luzem, zalecałbym tylko odtworzenie tego, czego potrzebujesz na dany dzień. Możesz jednak zamrozić go w -20 ° C, aby rozwiązanie pozostało stabilne przez następne trzy miesiące.

W postaci liofilizowanego proszku należy przechowywać substancję chemiczną w zamrażarce w temperaturze około -20 ° C. Ponieważ uczciwy doradca otrzymuje uczciwe ostrzeżenie, radzę unikać częstego oblodzenia i rozmrażania AOD 9604.

Kolejnym krytycznym aspektem do rozważenia jest potwierdzenie daty ważności leku. Ten aspekt różni się w zależności od Dostawca proszku AOD 9604 i data produkcji.

Jest u nas w ofercie 2mg vial.

9
Ziołopedia / Tarczyca bajkalska.
« dnia: Września 28, 2019, 09:01:55 am »
Tarczyca bajkalska, zwana także bajkaliną to niewysoka roślina występująca naturalnie na wschodzie: na Syberii, w Chinach, Japonii, na Zabajkalu oraz w Mongolii. Mierzy od 25 do 65 centymetrów i posiada proste pędy z niewielkimi listkami. Wykształca niebieskie lub fioletowo niebieskie kwiaty. Najbogatszą w składniki prozdrowotne częścią bajkaliny jest jej korzeń.

Bajkalina, czyli roślina od lat wykorzystywana w medycynie Dalekiego Wschodu, obecnie jest również dostępna w Polsce i cieszy się nieustającą popularnością. Jej prozdrowotne właściwości zostały potwierdzone naukowo. Okazuje się, że ta niepozorna roślina ma wszechstronne zastosowanie nie tylko w medycynie, ale również w kosmetologii. Co jest wyjątkowego w tarczycy bajkalskiej, jakie są jej prozdrowotne właściwości i kto powinien po nią sięgnąć?

Roślina znana od tysięcy lat
Tarczyca bajkalska, zwana inaczej bajkaliną, to niewysoka roślina występująca naturalnie na wschodzie i uprawiana jest na Syberii, Zabajkalu oraz w Mongolii, Chinach i w Japonii. Proste pędy z niewielkimi listkami osiągają wysokość od 25 cm do 65 cm. Charakteryzuje się drobnymi kwiatkami o niebieskiej lub fioletowo-niebieskiej barwie.

Zdrowotne właściwości bajkaliny znane są od ponad 2 tysięcy lat i chętnie wykorzystywane w tradycyjnej naturalnej medycynie chińskiej. Pod względem zdrowotnym, najbardziej wartościową częścią rośliny jest jej korzeń. Zbierany jesienią w drugim lub trzecim roku wzrostu rośliny, zawiera wyjątkowe składniki. Swoje właściwości prozdrowotne zawdzięcza bogatej zawartości flawonów typu lipofilnego, tzn. od 20 do 26% (bajkaleina, bajkalina oraz wogonina i wogonozyd). Smak korzenia jest lekko gorzki i nie ma wyraźnego zapachu.

Wszechstronne zastosowanie bajkaliny
Stosowanie naturalnego ekstraktu z tarczycy bajkalskiej wykazuje szereg prozdrowotnych właściwości. Badania naukowe wykazały jej holistyczne działanie na organizm człowieka. Nie bez przyczyny, roślina była wykorzystywana na dalekim wschodzie jak naturalny środek wspomagający zdrowie. Leczniczy napar lub nalewka na bazie bajkaliny były wykorzystywane w stanach gorączki, chorobach wirusowych, a także jako lek przyjmowany na astmę i na alergie. Dotychczasowe badania naukowe potwierdziły jej działanie m.in.:

przeciwastmatyczne i przeciwalergiczne,
przeciwzapalne i przeciwartretyczne,
żółciopędne i antyhepatotoksyczne,
antyoksydacyjne i przeciwwolnorodnikowe,
i inne.
Dzięki dużej zawartości wartościowych substancji, szczególnie flawonoidów, które mają zdolność do indukowania apoptozy (kontrolowania śmierci komórek), tarczyca bajkalska jest również wykorzystywana jako pomoc w terapii leczenia nowotworów. Przyjmowanie wyciągu z rośliny może skutecznie działać w profilaktyce chorób nowotworowych, w tym szczególnie spowodowanych różnymi mutagenami i aflatoksynami grzybów.


Bajkalina – lek na starzenie się?
Badania wykazały, że bajkalina może przedłużyć życie komórki, aż o 10%, co w znaczący sposób wpływa na przedłużenie życia organizmu. Jakie działanie za tym stoi? Ekstrakt z tarczycy bajkalskiej działa hamująco na procesy skracania się telomerów. Przy każdym podziale komórki, fragmenty chromosomów skracają się, zwiększając ryzyko obumierania komórek. Wraz z rozwojem organizmu, naturalny proces zastępowania obumarłych komórek nowymi, zaczyna spowalniać. Hamując proces skracania telomerów, bajkalina jednocześnie hamuje procesy starzenia się.

Przeciw wirusom, bakteriom i grzybom
Wyniki badań naukowych wykazały, że bajkalina, która charakteryzuje się wysoką zawartością antyutleniaczy, wykazuje działanie hamujące rozwój wirusów Epstein-Barra (EBV-EA). Podejrzewa się ją również o działania spowalniające rozwój wirusa HIV. Ponadto, tarczyca bajkalska wykazuje działanie przeciwgrzybiczne oraz przeciwwirusowe, natomiast wyciąg z korzenia rośliny wykazuje silne działanie przeciwbakteryjne na bakterie gram dodatnie. Wykazano również pozytywne działanie hamujące wobec następujących bakterii: dyfterytu, paciorkowca hemolitycznego, pneumokoków, cholery, tyfusu, paratyfusu, Escherichia coli oraz spirochetów II leptospirozy. Polscy naukowcy wskazali również, że bajkalina może działać skutecznie przeciw grzybom:


Działanie przeciwzapalne i przeciwartretyczne
Liczne badania wykazały, że tarczyca bajkalska wykazuje bardzo silne działanie przeciwzapalne, zarówno w przypadkach ostrych, jak i przewlekłych. Wyniki badań na myszach dowiodły, że składniki bajkaliny zmniejszają stan zapalny i wysięk w podobnym stopniu, jak silne leki przeciwzapalne. Suplementy diety z ekstraktem z rośliny mogą być stosowane przy przewlekłych stanach zapalnych przez dłuższy czas – wykazują bardzo niską toksyczność.

Pozytywny wpływ na układ krwionośny
Flawony zawarte w tarczycy bajkalskiej (bajkaleina, bajkalina oraz wogonina i wogonozyd) wykazują silne działanie uszczelniające naczynia krwionośne. Dzięki temu, suplement diety z wyciągiem z rośliny może być stosowany jako wsparcie leczenia wybroczyn i żylaków, a także może pomóc mikrokrążeniu. Bajkalina stosowana jest również w leczeniu niedociśnienia oraz nadciśnienia, szczególnie typu I i II. Wspomaga także leczenie chorób serca takich jak: tachykardia czy zapalenie mięśnia sercowego. Co więcej, tarczyca bajkalska wykazuje działanie normalizujące poziom lipidów we krwi, chroniąc tym samym organizm przed miażdżycą oraz powstawaniem zakrzepów. Dodatkowo obniża poziom cholesterolu i chroni przed powstawaniem blaszek miażdżycowych.

Bajkalina
Roślina pomocna w chorobach neurodegeneracyjnych
Stosowanie preparatów, które w składzie posiadają bajkalinę, pozytywnie wpływa na organizm również w przypadku chorób neurodegeneracyjnych, takich jak:

choroba Alzheimera,
choroba Parkinsona,
stwardnienie rozsiane.
Poprzez hamowanie enzymu, który zajmuje się rozkładaniem acetylocholiny, bajkalina okazuje się pomocna w wyżej wymienionych chorobach oraz w depresji. Dodatkowo, wykazuje działanie uspokajające oraz przeciwdrgawkowe. Ekstrakt z rośliny stosowany jest w stanach nerwicowych oraz w epilepsji.

Ochrona i regeneracja wątroby
W badaniach nad zwierzętami wykazano, że bajkalina charakteryzuje się dość mocnym działaniem żółciopędnym, natomiast inne badania wskazują na działanie ochronne i regenerujące wątrobę. Polscy naukowcy wykazali, że związki zawarte w bajkalinie wpływają pozytywnie na wątrobę zatrutą związkami ołowiu w toksycznych dawkach. Chińscy badacze dowiedli natomiast, że tarczyca bajkalska wykazuje działanie antyoksydacyjne, silniejsze niż witamin z grupy E czy polifenole zawartych w zielonej herbacie. Dodatkowo, bajkalina neutralizuje wolne rodniki i wykazuje działanie cytotoksyczne.

Tarczyca bajkalska w kosmetyce
Dzięki właściwościom przeciwzapalnym i przeciwalergicznym, wyciąg z bajkaliny znalazł również zastosowanie we współczesnej kosmetyce. Tarczyca bajkalska chroni skórę przed szkodliwym działaniem słońca, a także działa rozjaśniająco. W przypadku odbarwień oraz zmian pigmentacyjnych, które powstały wskutek zbyt długiego opalania, bajkalina w formie kremu sprawdzi się znakomicie. Tarczyca bajkalska może być również składnikiem kosmetyków, które stosowane są w celu odbudowy skóry oraz zahamowaniu procesów starzenia się. Flawonoidy zawarte w tarczycy bajkalskiej mogą także pozytywnie wpływać na spowolnienie syntezy testosteronu, a przez to spowalniać proces łysienia.

Kto szczególnie powinien przyjmować suplementy z bajkaliną?
Tarczyca bajkalska wykazuje szerokie spektrum zastosowań, jednak stosowanie preparatów na bazie tej rośliny jest szczególnie istotne dla osób m.in.:

podczas słabej odporności,
podczas przeziębienia na tle bakteryjnym lub wirusowym,
podczas grypy,
przy stanach zapalnych śluzówki,
przy problemach z wątrobą,
w czasie chorób związanych z jamą ustną (np. grzybica jamy ustnej, choroby dziąseł, próchnica),
w chorobach autoimmunologicznych,
w chorobie zwyrodnieniowej stawów,
podczas nasilonej ekspozycji tkanek na szkodliwe działanie wolnych rodników tlenowych
i podczas innych stanów.
W jakiej formie przyjmować roślinę?
Wśród suplementów diety, które są obecnie dostępne w sklepach internetowych specjalizujących się w dostarczaniu wartościowych suplementów diety, można znaleźć bajkalinę w formie kapsułek lub tabletek, a także w postaci suszu z ciętego korzenia. Jak należy przyjmować preparaty z tarczycą bajkalską? Wybierając kapsułki, warto sprawdzić najpierw stężenie wyciągu oraz procentową zawartość ekstraktu z rośliny. Tak samo jak w przypadku innych suplementów diety, przed rozpoczęciem stosowania bajkaliny, należy zapoznać się z zaleceniami dawkowania od producenta i stosować się do podanych zaleceń. Z naparu przygotowanego z suszu można w prosty sposób przyrządzić olej, który przyda się w przypadku leczenia skóry z podrażnieniami lub skóry trądzikowej.

Do przeciwwskazań stosowania bajkaliny należy m.in. hipoglikemia, nietolerancja rośliny oraz zaburzenia autoimmunologiczne. Zarówno kobiety w ciąży i karmiące piersią, jak i osoby ze zbyt niskim ciśnieniem krwi również nie powinny stosować preparatów wykorzystujących wyciąg z tarczycy bajkalskiej.

Jak widać, tarczyca bajkalska to produkt o cudownych właściwościach leczniczych, który poprawia funkcjonowanie organizmu na wielu płaszczyznach. Przyda się nie tylko w stanach osłabienia i chorobach, ale również jako środek uzupełniający różnego rodzaju terapie. Warto znać wartościowe działanie tej niepozornej rośliny ze wschodu, którą obecnie możemy spożywać w postaci suplementu diety w kapsułkach.

10
Ziołopedia / Czarny imbir.
« dnia: Września 28, 2019, 08:52:41 am »
Czarny imbir, czysta masa

Autor: Sławomir Ambroziak


Czarny imbir wkracza wielkimi krokami do wspomagania wysiłku sportowego. Czarny imbir to roślina spokrewniona z popularnym imbirem, szeroko rozpowszechniona w tropikalnej Azji. Naukowcom znany jest jako Kaempferia parviflora, a w Japonii powszechnie nazywany „czarną kurkumą” lub właśnie „czarnym imbirem”. Tymczasem w kraju jego pochodzenia, w Tajlandii, tubylcy mówią o nim jako o Krachai Dam.

Tradycyjnie czarny imbir uznawany jest przez Azjatów za środek energizujący i tonizujący. Ta tradycja ludowa znalazła już potwierdzenie we wcześniejszych badaniach naukowych, kiedy bowiem badacze podawali gryzoniom przez 4 tygodnie ekstrakt z czarnego imbiru w dawce odpowiadającej 450 mg dziennie w przeliczeniu na ludzi, myszy mogły pływać 2 razy dłużej od swoich konkurentek z grupy kontrolnej, pozbawionej podobnego wspomagania (Toda, 2016).

Podobnie wcześniejsze doświadczenia z udziałem ludzi wykonane pod rygorem badań klinicznych wskazywały, że ekstrakt z czarnego imbiru wpływa wyraźnie dodatnio na sprawność fizyczną, a mianowicie na siłę chwytu, siłę mięśni nóg, równowagę, wytrzymałość i aktywność lokomotoryczną sportowców oraz starszych, ogólnie zdrowych osób. Przykładowo do jednego z tych badań zrekrutowano 24 zdrowych ochotników, gdzie każdy ochotnik zażywał raz dziennie, przez 4 tygodnie, jedną kapsułkę zawierającą 100 mg ekstraktu z czarnego imbiru lub taką samą ilość placebo. Zarówno przed rozpoczęciem suplementacji, jak też pod koniec okresu suplementacyjnego, przeprowadzono testy sprawności fizycznej, które pozwoliły ocenić, że – w porównaniu z grupą placebo – grupa czarnego imbiru poprawiła ponad 7.5-krotnie aktywność lokomotoryczną swoich mięśni, ponad 4-krotnie wytrzymałość mięśniową, ponad 3.5-krotnie siłę mięśni nóg oraz (uwaga!) ponad 10-krotnie siłę mięśni rąk (Wattanathorn, 2012; Promthep, 2015; Kazuya, 2016).

Te niewątpliwe sukcesy zachęciły naukowców do dalszych badań nad czarnym imbirem, m.in. w kontekście wpływu jego składników aktywnych na masę naszych mięśni. Czarny imbir jest bowiem bogatym źródłem flawonoidów, o szczególnie wysokiej zawartości polimetoksyflawonów – najwyższej spośród wszystkich surowców flawonoidowych. Dlatego też w jednym z najnowszych badań (Ono, 2019), w fazie eksperymentu prowadzonej poza żywym organizmem, zaobserwowano, że dodatek do podłoża hodowlanego mieszanki najaktywniejszych flawonoidów czarnego imbiru zwiększa o ok. 30% wymiary formujących się włókien mięśniowych, w porównaniu z hodowlami komórkowymi, utrzymywanymi na podłożu bez dodatku flawonoidów imbirowych. Chociaż najaktywniejszy związek z tej grupy zwiększał wymiary formujących się włókien mięśniowych aż o 40%. Jak dowiedziono w wyniku wnikliwszych badań molekularnych, wzrost wymiarów formujących się włókien mięśniowych był efektem zdolności flawonoidów imbirowych do promocji syntezy białek mięśniowych na drodze wzrostu wewnątrzkomórkowego stężenia jonów wapniowych.

Natomiast w fazie eksperymentu prowadzonej w warunkach życiowych odnotowano, że – w porównaniu z grupą kontrolną – podawanie doustne mieszaniny złożonej z czterech najaktywniejszych flawonoidów imbirowych spowodowało wzrost wielkości i masy mięśni u myszy z oznakami przedwczesnego starzenia się organizmu.

W innym eksperymencie, z cyklu nowszych badań nad dobroczynnymi dla formy i sylwetki właściwościami czarnego imbiru (Lee, 2018), testowano wpływ jego ekstraktu na otyłe myszy. W otyłości bowiem, jak wiadomo, dochodzi do wzrostu masy tłuszczowej organizmu, przy jednoczesnym spadku masy i siły mięśni. Naukowcy pozwolili wszystkim  gryzoniom objadać się do woli, tyle że myszy z grup eksperymentalnych, w odróżnieniu od grupy kontrolnej, otrzymywały dodatek ekstraktu z czarnego imbiru – albo w dawce odpowiadającej 1, albo 2 g dziennie po przeliczeniu na ludzi.

W tej sytuacji, w porównaniu z grupą kontrolną, ekstrakt z czarnego imbiru istotnie zmniejszał masę ciała, objętość tłuszczu i masę tłuszczu, nie wywierając przy tym wpływu na apetyt. Hamował też ekspresję czynników transkrypcyjnych i enzymów odpowiedzialnych za rozwój tkanki tłuszczowej oraz produkcję i gromadzenie tłuszczu, a efekty te wywierał poprzez zwiększanie aktywności kinazy białkowej aktywowanej AMP (AMPK) w tkance tłuszczowej. W przeciwieństwie do tego, znacznie zwiększył rozmiar włókien mięśniowych, objętość mięśni (o ok. 60%) i masę mięśniową (o ok. 23%), co powodowało poprawę funkcji mięśni, takich jak wytrzymałość (ponad 3-krotna poprawa) i siła uścisku (poprawa o ok. 20%). Natomiast na poziomie molekularnym ekstrakt z czarnego imbiru aktywował szlak kinazy mTOR (prawie 2-krotny wzrost aktywności) – enzymu będącego kluczowym regulatorem syntezy białek w mięśniach szkieletowych.

Czarny imbir jawi się nam więc w świetle najnowszych wyników badań jako znakomity dodatek dietetyczny, wspomagający przyrost czystej masy mięśniowej, pozbawionej tłuszczu, czyli szczególnie atrakcyjny dla sportowców z dyscyplin sylwetkowych i z limitami wagowymi oraz osób dbających o sportową sylwetkę.

https://slawomirambroziak.pl/legalne-anaboliki/czarny-imbir-czysta-masa/

11
Ziołopedia / Czarny czosnek –Black garlic.
« dnia: Września 28, 2019, 08:40:52 am »
Czarny czosnek – właściwości, produkcja, zastosowanie i dawkowanie  Każdy zna czosnek i najczęściej kojarzy jego białe „ząbki” z właściwościami przeciwbakteryjnymi, przeciwwirusowymi – antyseptycznymi. Biała okrągła cebula, złożona z kilku lub kilkunastu ząbków kryje w sobie bogactwo właściwości prozdrowotnych, chętnie wykorzystywanych podczas leczenia przeziębienia czy profilaktyce miażdżycy i nadciśnienia tętniczego krwi. Długotrwała fermentacja główki czosnku, przeprowadzona w ściśle określonych warunkach temperatury i czasu, prowadzi do otrzymania produktu, który przewyższa wartości odżywcze swego białego odpowiednika. Mowa o czarnym czosnku, poznajmy go bliżej. Czosnek jest chętnie wykorzystywanym produktem przez kucharzy, gdyż nadaje potrawom charakterystyczny posmak. Jego smak różni się w zależności od momentu, w którym dodamy do potrawy przeciśnięty przez praskę czy poszatkowany ząbek. Koncerny farmaceutyczne wykorzystują właściwości prozdrowotne płynące z zawartych w czosnku substancji antyseptycznych. Ponadto stanowi cenne źródło potasu, magnezu, żelaza, siarki i cynku, a także tiaminy i kwasu askorbinowego. Garcylina obecna w ząbkach jest skutecznym rozwiązaniem w przypadku chorób infekcyjnych dróg moczowych, biegunek bakteryjnych czy gruźlicy. Czosnek jest wszechstronnym produktem, działa wzmacniająco na organizm, a wysoka zawartość suchej masy czosnku, sprawia, iż koncentracja wyżej wymienionych składników jest stosunkowo duża, w porównaniu do niewielkich rozmiarów samego produktu. Czarny czosnek, wytworzony z bogatego w różnorodne składniki surowca roślinnego, podczas fermentacji zyskuje nowe właściwości, co korzystnie wpływa na jego wartości odżywcze. Dodatkowo warto zauważyć, że biały ząbek czosnku charakteryzuje się ostrym i wyrazistym smakiem, podczas gdy sfermentowany posiada słodki, waniliowo-śliwkowy posmak i aromat. czosnek Czosnek może szkodzić – poznajmy skutki uboczne jego spożywania Czosnek kojarzy się ze skutecznym, a przede wszystkim naturalnym środkiem na przeziębienia. Czy jego spożywanie może powodować skutki uboczne? czytaj więcej Czarny czosnek – jak zrobić? Czarny czosnek pochodzi z kuchni koreańskiej i obecnie zyskał na popularności w USA. Zrobienie czarnego czosnku w warunkach domowych nie jest trudne, ale bardzo kosztowne i czasochłonne. Potrzebujemy piecyka lub piekarnika, żaroodpornego naczynia, folii aluminiowej oraz głównego bohatera w postaci całej główki, nie obranego z łupin czosnku pospolitego. Główkę wkładamy do naczynia i całość bardzo szczelnie owijamy aluminiową folią, co zabezpieczy produkt przed dostaniem się niepożądanych organizmów, a jednocześnie nie pozwoli ulotnić się nieprzyjemnemu zapachowi wytworzonemu podczas fermentacji. Naczynie umieszczamy w piekarniku nagrzanym do temperatury 60 st. C i czekamy 40 dni. Łatwiejszym sposobem, aby skorzystać z cennych właściwości czarnego czosnku, będzie jego zakup w postaci gotowej lub suplementu diety. czosnek Na przeziębienie, trądzik, wątrobę i ciśnienie - czosnek pomaga w wielu dolegliwościach Czy znamy wszystkie właściwości i zastosowania czosnku? Na co dobry jest czosnek? czytaj więcej Czarny czosnek – zastosowanie Czarny czosnek właściwościami odpowiada czosnkowi pospolitemu, jednak proces fermentacji sprawia, iż zawarte substancje odżywcze są łatwiej dostępne dla organizmu. Czarny czosnek chętnie wykorzystywany jest w kuchni azjatyckiej jako dodatek do potraw, wpływając na poprawę ich smaku i wartości zdrowotnych potrawy. Jakie są więc właściwości czosnku czarnego? Ma działanie antybakteryjne i przeciwgrzybicze, toteż może być stosowany jako naturalny antybiotyk. Zapobiega miażdżycy, dzięki obecności aminokwasu allaicyny oraz substancji zwanej garlicyną. Obniża ciśnienie krwi, dzięki zawartości magnezu. Zmniejsza objawy dławicy piersiowej, choroby, która może pojawić się w następstwie miażdżycy. Zapobiega rakowi prostaty. Wzmacnia odporność w okresach przeziębień. Może stanowić źródło wapnia, magnezu, siarki, cynku i żelaza w diecie. Korzystnie wpływa na skórę włosy i paznokcie, dzięki obecności siarki, która wchodzi w skład aminokwasów metioniny i cysteiny budujących strukturę włosów. Czarny czosnek – dawkowanie Czarny czosnek możemy nabyć w postaci suplementu. W zależności od producenta i skoncentrowania czarnego czosnku w jednej kapsułce zaleca się przyjmowanie 1–2 tabletek dziennie przed posiłkiem. Należy pamiętać, aby nie przekraczać zalecanej dawki. Przed zakupem należy skonsultować się z lekarzem bądź specjalistą do spraw żywienia, który pomoże dobrać odpowiedni preparat. Zamiast suplementów diety, których działanie nie zostało potwierdzone badaniami naukowymi, możliwy jest zakup samych sfermentowanych ząbków czosnku. Śmiało można je wkomponować w jadłospis wzbogacając dania kuchni azjatyckiej czy koreańskiej. Naturalna forma „black garlick” będzie korzystniejsza dla organizmu, niż suplementy diety w postaci tabletek z dodatkowymi substancjami do żywności. „Black Garlic” jest produktem uzyskanym w wyniku sfermentowania cebulowej główki czosnku pospolitego w odpowiedniej temperaturze i określonym czasie. Posiada podobne właściwości, co surowiec z którego powstał, jednak na jego korzyść przemawia przede wszystkim fakt, iż w wyniku procesu fermentacji substancje aktywne i składniki mineralne są łatwiej dostępne do wykorzystania przez organizm. Wysoka zawartość suchej masy czosnku (40%) sprawia, iż skoncentrowanie składników odżywczych w surowcu jest wysokie, toteż spożywając niewielkie ilości czarnego czosnku, możemy korzystnie wpłynąć na organizm.


12
Sterydy ,EPO ,PH ,SARM / Dihydroboldenone / DHB
« dnia: Lipca 16, 2019, 01:55:03 am »
1. Czym jest Dihydroboldenone / DHB?

Dihydroboldenon (65-06-5) najczęściej określane jako DHB jest silnym sterydem, który zapewnia wysoką jakość wyników, zwłaszcza dla kulturystów, biegaczy i rowerzystów. Wielu ludzi myli DHB z testem metylowym 1 ze względu na jego pseudo-nazwę 1-testosteron. Jednak te dwa leki są różne i oba zapewniają różne wyniki i efekty uboczne. Wiadomo, że lek jest jednym z najsilniejszych sterydów, które zapewniają jakość wszystkim użytkownikom. Dihydroboldenon to 5-alfa o zmniejszonej zawartości Boldenonu, który jest powodem jego nazwy. Wszystko, co musisz wiedzieć o Anavar (Oxandrolone) dla kulturystyki

W porównaniu do testosteronu, DHB jest dwa razy bardziej anaboliczny i mniej androgenny. Jednak silne działanie leku może nie zostać łatwo ocenione, ponieważ wielu sportowców preferuje Primobolan. Dihydroboldenon jest znany z tego, że wzmacnia wzrost mięśni, czyni je trudniejszymi i poprawia ogólną siłę ciała. Doskonała siła anaboliczna DHB umożliwia sterydom dostarczanie wiarygodnych i pozytywnych efektów przy mniejszej liczbie skutków ubocznych. Lek działa doskonale w zarządzaniu SHGB bez żadnych niepożądanych skutków.

Jak to działa
Prawidłowo przyjmowany steroid stymuluje produkcję mięśni w organizmie, a także utrzymuje je twarde i szczelne. W kulturystyce powinieneś towarzyszyć jej z poprawnymi treningami, aby osiągnąć maksymalne rezultaty. DTH jest naturalnym hormonem występującym w organizmie po konwersji testosteronu. Podobnie jak niektóre sterydy, które kiedyś w organizmie przekształcają się w DTH i DHB, testosteron przekształca się w estrogen i DTH. W zależności od poziomu wykorzystania lekarz powinien wskazać właściwą dawkę. Aby być bezpiecznym, badanie lekarskie powinno być przeprowadzone przed i po zakończeniu pierwszego cyklu. Ludzkie ciała różnie reagują na leki bardziej niż steroidy, dlatego ścisły nadzór medyczny jest niezbędny dla uzyskania lepszych wyników.

Dihydroboldenon (65-06-5), podobnie jak inne sterydy odegrały kluczową rolę w pomaganiu sportowcom w osiągnięciu ich celów, zapewniając siłę i jakość wzrostu mięśni. Lek ma minimalne skutki uboczne, co czyni go idealnym dla wielu profesjonalnych kulturystów. Dihydroboldenon jest wysoce anaboliczny, co oznacza, że ​​jest w stanie dostarczać swoim użytkownikom wspaniałe, chude mięśnie. Lek nie zwiększa zatrzymywania wody w mięśniach i nie ma żadnych efektów aromatyzujących. W skrócie, jeśli szukasz sterydu, który pomoże Ci uzyskać mięśnie i poprawić wydajność, DHB jest najlepszym związkiem dla Ciebie.

Jedynym problemem, jaki ma większość użytkowników dihydroboldenonu, są bóle po iniekcji, które nie powinny przeszkadzać w korzystaniu z produktu w porównaniu z wynikami, które zapewnia. Lek zapewnia siłę ciała, która pozwala użytkownikom pracować przez długie godziny i osiągnąć pożądane rezultaty. Rowerzyści mają również wystarczającą moc, aby ćwiczyć i rywalizować podczas zawodów. Niektórzy użytkownicy skarżą się na bóle do 7 dni po zastrzykach. Jednak lekarz może pomóc Ci w kontrolowaniu problemu, ale może również pomóc użycie oleju z pestek winogron jako sterylizatora. Poza tym lek pozostaje ulubieńcem wielu elitarnych sportowców. Z drugiej strony ważne jest, aby zakupić steryd od niezawodnego i doświadczonego dealera, który zapewnia produkty wysokiej jakości oraz terminowe dostawy.

2. Dawkowanie dihydroboldenonu / DHB aasraw
Idealna dawka DHB waha się od 300 do 400mg na tydzień dla mężczyzn. Lek może być również stosowany przez kobiety-sportowców, ale w niskich dawkach. Dla zawodniczek wskazane jest rozpoczęcie od bardzo niskich dawek, aby uniknąć niepożądanych skutków ubocznych, takich jak wirylizacja. Dawkowanie dla kobiet-sportowców powinno wynosić od 25 do 100mgs na tydzień. Jednak dla kobiet z zerowym doświadczeniem w stosowaniu sterydów anabolicznych dawka może zostać zmniejszona przez lekarza, a następnie zwiększona później po zakończeniu cyklu dla początkujących. To samo dotyczy mężczyzn; początkujący powinni unikać wysokich dawek dihydroboldenonu i zawsze konsultować się z lekarzem przed zwiększeniem dawek.

. Dihydroboldenon częstotliwość dawkowania zależy od estru przyłączonego do związku, ale to nie wpływa na dawki. Obecnie cypionian jest najczęstszym estrem stosowanym w produkcji tego leku. Standardowa dawka dla mężczyzn wciąż waha się od 200mgs do 400mgs na tydzień, niezależnie od stosowanego estru. Twój lekarz będzie musiał Cię poprowadzić, aby upewnić się, że utrzymujesz wymagane poziomy dla lepszych wyników. Po podaniu doustnym lek będzie przyjmowany częściej niż wstrzykiwany. Dihydroboldenon jest bardzo słaby w postaci doustnej i ma bardzo krótki okres półtrwania.

Z drugiej strony, doustna dawka nie jest biodostępna, ponieważ nie jest zmetylowana i pomaga chronić ją przed rozkładem przez wątrobę. Po wybraniu formy do wstrzykiwania dihydroboldenonu, tylko 100-200mgs na tydzień będzie wystarczający dla lepszych wyników. Pamiętaj, że dawki wstrzykiwane powinny być podawane przez lekarza lub jeśli jesteś w tym kompetentny, możesz wstrzyknąć sobie. Nie ryzykuj, jeśli nie jesteś tego pewien, aby uniknąć dalszych komplikacji.

Czasami lekarz może zostać zmuszony do zwiększenia lub zmniejszenia dawki po zbadaniu stanu zdrowia. Wielu sportowców popełnia błąd, kupując lek bezpośrednio z rynku i używa go bez angażowania lekarza. Ludzkie ciała są różne i tylko dlatego, że produkt działa dla twojego przyjaciela, nie oznacza to, że będzie idealny dla ciebie. Niektórzy ludzie będą potrzebowali wysokich dawek na początku, podczas gdy inne bardzo niskie dawki będą idealne. Zawsze angażuj swojego lekarza, trenera i dietetyka w celu uzyskania lepszych wyników. Czasami dawki podane przez producenta mogą również nie zadziałać lub spowodować poważne skutki uboczne.


The Ultimate Guide to Dihydroboldenone DHB dla kulturystyki

3. Cykl dihydroboldenonu / DHB aasraw
Zazwyczaj wielu użytkowników rozpoczyna cykle doustnymi dawkami, zanim zaczną je układać w około 400-500mgs DHB na tydzień i długi testosteron estrowy. Wskazane jest również włączenie inhibitora aromatazy w cyklu DHB, aby zrównoważyć estrogen z testosteronem. Dodatkowo możesz korzystać z dodatków do pomocy technicznej, takich jak N2Guard. Skonsultuj się z lekarzem, aby uzyskać więcej informacji, a także zaprojektować najlepszy cykl zgodnie z potrzebami lub pożądanymi wynikami. Niektóre cykle mogą być dłuższe niż inne, w zależności od poziomu wykorzystania sportowca. Hardkorowi użytkownicy najczęściej mają dłuższy cykl Dihydroboldenonu niż początkujący. Cykl cięcia i cykle spęczania są również różne i są również zestawiane z różnymi związkami. Jeśli ukończysz cykl i nie uzyskasz pożądanych rezultatów lub wystąpią niepożądane skutki uboczne, poinformuj o tym lekarza.

4. Wyniki dla dihydroboldenonu / DHB aasraw
. DHB wyniki to, co otrzymasz, zależy od tego, w jaki sposób używasz narkotyku i od tego, jak mu towarzyszysz, z innymi potrzebami, takimi jak ćwiczenia i dieta. Dla tych, którzy go używają, ciesz się pozytywnymi wynikami i osiągaj pożądane efekty. Dihydroboldenon nie jest uważany za jeden z najlepszych sterydów anabolicznych, ale zapewnia jakość dla wielu użytkowników. Lek jest znany z tego, że pozwala użytkownikom rozwijać silne i napięte mięśnie. Celem każdego kulturysty jest hodowanie napiętych i chudych mięśni, które pozwolą im skutecznie konkurować. Dihydroboldenon jest sterydem, który gwarantuje użytkownikom wysokiej jakości mięśnie w możliwie najkrótszym czasie. Towarzyszenie dawkowaniu suplementów będzie świetnym pomysłem na osiągnięcie pożądanych rezultatów.

Lek zwiększa również ogólną siłę ciała, która pozwoli sportowcom ćwiczyć przez długie godziny i łatwo uzyskać mięśnie. Ostatecznym celem każdego sportowca jest osiągnięcie sukcesu w swojej karierze, a to właśnie oferuje dihydroboldenone. Większość sportowców, którzy stosowali ten lek, pozytywnie zareagowała i chwali go za umożliwienie im zdobycia różnych tytułów po pomyślnym zakończeniu cyklu dawkowania. W wielu przypadkach zawodnicy nie wygrywają z powodu braku energii, ale jest to problem, który zostanie rozwiązany do czasu zakończenia cyklu DHB. Jeśli nie uda Ci się uzyskać wyników po cyklu, skontaktuj się z lekarzem w celu uzyskania dalszej pomocy. Inne możliwe wyniki to skutki uboczne w przypadku przedawkowania lub niezgodności z zaleceniami lekarza.

5. Efekty uboczne dihydroboldenonu / DHB  aasraw
1-Testosteron (65-06-5) jest doskonałym sterydem, który był modyfikowany od czasu do czasu w celu zwiększenia jego korzyści i zmniejszenia skutków ubocznych. Jednak ze względu na złożoność składu ludzkiego ciała wielu użytkowników doświadcza różnych skutków ubocznych po użyciu sterydu. Czasami użytkownicy odczuwają skutki uboczne natychmiast po rozpoczęciu cyklu, dlatego wskazane jest poinformowanie o tym lekarza na czas. Lekarz może zmniejszyć dawkę i jeśli to nie zadziała, może również zatrzymać cały cykl. W niektórych przypadkach użytkownicy odczuwają skutki uboczne później po zakończeniu cyklu. Oto niektóre z powszechnych dihydroboldenon skutki uboczne;

Bolesne zastrzyki - wielu użytkowników skarży się na bóle w miejscu wstrzyknięcia, które czasami mogą trwać około tygodnia. Właściwie jest to jeden z najczęstszych problemów, z jakimi borykają się wielu kulturystów, gdy wybierają sterydy do wstrzykiwań. Można jednak przełączyć się na dawkę doustną, chociaż jest ona mniej silna w porównaniu z dawką iniekcyjną. Biorąc pod uwagę wyniki dawkowania do wstrzykiwania, które będziesz cieszyć, to bóle nie powinny powstrzymać Cię od osiągnięcia celów.
Wypadanie włosów: czasami po przedawkowaniu steroid może mieć bezpośredni wpływ na wzrost włosów. Jednak skontaktowanie się z lekarzem na czas może pomóc w opanowaniu problemu. Inne działania niepożądane obejmują kurczenie się jąder, uszkadzają wątrobę i wpływają na funkcjonowanie serca i wątroby. Efekty te są powszechne tylko dla tych, którzy przedawkowali steryd lub używają go bez poddawania się badaniu lekarskiemu. Czasami stan ciała może zwiększyć nasilenie działań niepożądanych.
U kobiet steryd może prowadzić do rozwoju cech męskich, takich jak między innymi wzrost mięśni i pogłębianie głosu. Dlatego kobiety powinny ostrożnie przyjmować ten steryd i stosować się do zaleceń lekarza, aby uzyskać lepsze wyniki. Główną wadą tego steroidu jest to, że wyniki nie są natychmiastowe, co oznacza, że ​​przedawkowanie go dzisiaj może nie pokazać efektów, ale możesz je doświadczyć w przyszłości. Prawdopodobnie z tego powodu wielu użytkowników sterydów nie chce go używać. Jeśli trzymasz się instrukcji użytkowania, będziesz bezpieczny.
6. Okres półtrwania dihydroboldenonu / DHB aasraw
DHB jest głównie związany z estrem cypionate, który zwiększa okres półtrwania DHB do około 8-10 dni, i dlatego lek jest wstrzykiwany po każdym dniu 4 lub 6. Lekarz opracuje cykl i zaplanuje najlepsze czasy dawkowania w zależności od dołączonego estru i pożądanych wyników. Po zakończeniu cyklu, DHB pozostaje aktywny w twoim ciele przez około 5 tygodni, zanim całkowicie zniknie z twojego ciała. Również czas potrzebny do oczyszczenia układu ciała zależy również od estru przyłączonego do DHB. Dlatego, jeśli zamierzasz rywalizować w zawodach, które nie pozwalają na stosowanie sterydów, poinformuj o tym lekarza, aby zapewnić najlepszy lek, który zniknie w możliwie najkrótszym czasie.

Doustna dawka DHB ma bardzo krótki okres półtrwania i jest słabsza niż wstrzykiwana. Dlatego dawka doustna będzie oznaczać, że będziesz częściej niż codziennie przyjmować pożądane rezultaty. Jednak kulturyści najczęściej wybierają dawkę do wstrzykiwań, ponieważ jest ona silna, a prawdopodobieństwo utraty dawki jest bardzo minimalne. Lek należy wstrzyknąć tylko raz w tygodniu. Jeśli nie czujesz się dobrze z zastrzykami, możesz porozmawiać z lekarzem, aby podać dawkę doustną.


The Ultimate Guide to Dihydroboldenone DHB dla kulturystyki

7. Dihydroboldenon / DHB do cięcia aasraw
Cykle cięcia DHB w kulturystyce pomagają usunąć zbędne tłuszcze lub zatrzymywanie wody w mięśniach w celu uzyskania napiętych i chudych mięśni. Twoim celem jest zrzucić tyle funtów, ile się da, i osiągnąć pożądane, chude mięśnie lub kształt ciała. DHB pomogło wielu sportowcom w ich cyklach cięcia i dlatego jest popularnym sterydem wśród elitarnych sportowców. Odpowiednio ułożony spala nadmiar tłuszczów i ostatecznie uwidacznia wszystkie mięśnie ciała. Cięcie pomaga również kulturystom w osiągnięciu kształtu ciała i silnych napiętych mięśni. Skonsultuj się z lekarzem, aby zapewnić najlepszy i najskuteczniejszy cykl cięcia DHB.

8. Dihydroboldenon / DHB do łączenia  aasraw
Tutaj dążysz do uzyskania większej ilości mięśni i wagi. DHB ma niesamowite właściwości, które czynią go idealnym dla sportowców bardziej niż kulturystów. Cykl spajania dihydroboldenonu polega na przyjmowaniu wysokich dawek tygodniowo, podobnie jak w przypadku 400 do 500mgs i odpowiedniej diety. Steryd ma doskonałe osiągnięcia, pomagając sportowcom w uzyskaniu dobrej jakości i napiętych mięśni. Pamiętaj, aby oglądać swoją dietę i wypracować lepsze wyniki. Ultimate Guide to Stanozolol (Winstrol) dla kulturystyki


Częstotliwość DHB bulking dawkowanie zostanie określone przez dołączony do niego ester. Twój lekarz będzie w najlepszej pozycji, aby zaplanować odpowiednie dawki dla Ciebie. W zależności od składu ciała i potrzeb lekarz zdecyduje o suplementach, które pomogą Ci łatwo osiągnąć pożądane rezultaty. U kobiet stosuje się tę samą procedurę, ale dawki będą niższe, aby uniknąć rozwoju cech męskich.

9. Korzyści z dihydroboldenonu / DHB  aasraw
DHB przynosi korzyści wielu użytkownikom, zwłaszcza profesjonalnym kulturystom. Lek wyróżnia się jako jeden z silnych sterydów anabolicznych, chociaż nie jest sklasyfikowany na tle innych znanych marek. Na papierze lek wydaje się mniej silny, ale ci, którzy go stosowali, zawsze zgłaszali doskonałe wyniki. DHB stymuluje wzrost mięśni i poprawia ogólną siłę ciała. Sportowcy biorą sterydy, aby pomóc im w budowaniu silnych mięśni i zyskać siłę do rywalizacji, jak również do prawidłowego treningu. Dzięki opiniom klientów na różnych platformach DHB nigdy nie zawodzi. Wielu użytkowników przypisuje ten sukces swojemu sukcesowi w karierze sportowej.

Ponadto dihydroboldenon nie sprzyja zatrzymywaniu wody w mięśniach ani aromatyzowaniu. Dlatego przyjmując lek, będziesz pewny, że zyskasz wysokiej jakości mięśnie, a także łatwo zmniejszysz nadmiar tłuszczów. Do układania, lek działa wyjątkowo dobrze z innymi suplementami. W cyklach cięcia lub łączenia można być pewnym, że steryd zapewni najlepsze rezultaty.

DHB ma również mniej skutków ubocznych w porównaniu z innymi sterydami, co czyni go idealnym dla sportowców i kulturystów zawodowych. Zawodniczki mogą również stosować steryd, ale w niskich dawkach; zapewnia takie same efekty. Zawodniczki używają tego leku, aby poprawić swoje wyniki, a także poprawić siłę ciała. Kobiety powinny być bardzo ostrożne podczas używania tego leku. Eksperci zalecają, aby kobiety w ciąży rozważyły ​​trzymanie się z dala od tego sterydu, ponieważ może to wpływać na nienarodzone dziecko.

Dihydroboldenon występuje zarówno w postaci doustnej, jak i zastrzykowej. Dlatego, dając użytkownikowi opcje dawkowania. Jeśli nie czujesz się dobrze z zastrzykami z powodu bólu, możesz zdecydować się na doustną dawkę. Wiele osób skarży się, że zastrzyki DHB są bolesne, a bóle trwają nawet tydzień, co zniechęca niektórych użytkowników.

Nie powinno to jednak blokować osiągania celów. Należy poinformować lekarza o podaniu dawki doustnej, chociaż należy go przyjmować częściej niż wstrzyknięcie. Z drugiej strony, większość skutków ubocznych dihydroboldenonu może być kontrolowana przez przestrzeganie zaleceń lekarza. Krótko mówiąc, nie ma się czym martwić, gdy używasz tego steroidu, o ile zaangażujesz specjalistę medycznego w cały proces.

10. Recenzje Dihydroboldenone / DHB aasraw
Dihydroboldenone otrzymuje różne opinie i opinie DHB od różnych klientów. Niektórzy kulturyści dali mu doskonałą ocenę, podczas gdy inni narzekają, że nie uzyskują pożądanych wyników. Jednak większość elitarnych sportowców, którzy od dawna używają sterydów, jest szczęśliwa i przypisuje swój sukces dihydroboldenonowi. Patrząc na różne recenzje produktów, jest oczywiste, że wielu użytkowników jest zadowolonych z wyników, jakie zapewnia lek. Niektórzy użytkownicy są zadowoleni z osiągnięcia wysokiej jakości mięśni i ogólnej siły ciała. Z drugiej strony, niektórzy użytkownicy uważają, że lek zawiera podobne właściwości termogeniczne do trenbolonu, które obejmują czasami bezsenność i pocenie się.

Dodatkowo, różni elitarni sportowcy wyrażają radość, ponieważ produkt nie zaszkodzi apetytowi, co czyni go doskonałym suplementem dla cykli łączenia. Są tacy, którzy zgłaszają kiepskie doświadczenie z lekiem bardziej niż bóle zastrzyków. Niektórzy użytkownicy dihydroboldenonu twierdzą, że musieli pielęgnować bóle zastrzyków przez około 7 dni. Bóle zastrzyków są normalne i można je kontrolować, jeśli poinformujesz lekarza na czas.

Jak wspomniano wcześniej, ludzkie ciała różnie reagują na różne produkty, zwłaszcza steroidy. Niektórzy ludzie czują się dobrze z zastrzykami, podczas gdy inni czują się nieswojo. Skutki uboczne są również istotnym problemem zgłaszanym przez wielu użytkowników. Są tacy, którzy skarżą się na ciężkie bóle głowy, bezsenność i nadmierne pocenie się. Wszystkie te problemy można rozwiązać, jeśli zdecydujesz się na badanie medyczne przed rozpoczęciem korzystania ze sterydów, a także regularne badania w miarę kontynuowania cyklu. Podobnie jak inne sterydy anaboliczne, dihydroboldenon jest supresyjny. W związku z tym należy podjąć właściwą terapię po cyklu (PCT), aw cyklach należy uwzględnić suplementy.



13
Historia Sportu ,Wyniki ,Rekordy. / Lance Amstrond Dziś,
« dnia: Lipca 04, 2019, 11:52:47 pm »
Nie ma w historii sportu osoby, która bardziej kojarzyłaby się z dopingiem niż Lance Armstrong. Nikt przez tyle lat tak bezczelnie nie okłamywał tak wielu i nikt nie postanowił tak spektakularnie przyznać się do winy. Żaden pomnik nie upadł z takim hukiem. Ale też żaden nie wyszedł z takiego upadku w jednym kawałku jak Armstrong.
Lance Armstrong jest uważany za jednego z największych oszustów w historii sportu. W 2012 roku uznano go winnym stosowania niedozwolonych środków i odebrano siedem zwycięstw w Tour de France
Amerykanin dziś twierdzi, że zrobiłby to ponownie, podkreślając, że dzięki dopingowi udało mu się zebrać ogromne środki dla swojej fundacji wspierających chorych na raka
Mimo serii przegranych procesów Armstrong świetnie radzi sobie finansowo, jest też regularnie aktywny w mediach

Już od 2001 roku kolarz z Teksasu musiał radzić sobie z oskarżeniami o stosowanie niedozwolonych środków. Koksiarzy w tym sporcie nie brakowało, a styl zwycięstw Amerykanina wzbudzał nie tylko zachwyt postronnych kibiców, ale też podejrzenia dziennikarzy i śledczych. Jako wielki mistrz, ikona sportu, a do tego ktoś, kto wygrał walkę z rakiem i swoją historią daje nadzieję innym, nie miał większego problemu z radzeniem sobie z zarzutami. Po zakończeniu kariery ataki się nasiliły, ale Armstrong dalej grał w swoją grę. Stanowczo zaprzeczył, gdy jego byli koledzy z ekipy, Tyler Hamilton i Floyd Landis, po tym jak sami wpadli, postanowili przestać go kryć i otwarcie oskarżyli o stosowanie EPO. Nie bronił się, gdy to samo zrobiła Amerykańska Agencja Dopingowa, zarzucając jej "bezsensowność i bezpodstawność". Długo stosował dewizę z filmu "Młode Wilki": "jak cię złapią na kradzieży za rękę, to mów, że to nie twoja ręka". W styczniu 2013 roku zmienił jednak zdanie i wyznał swoje grzechy w wywiadzie udzielonego Oprah Winfrey.

Lance Armstrong w rozmowie z Oprah Winfrey Foto: George Burns/Oprah Winfrey Network / Getty Images
Lance Armstrong w rozmowie z Oprah Winfrey
Kiedyś mistrz, dziś oszust
Armstrong wyglądał na skruszonego i sprawiał wrażenie, jakby od tego dnia chciał rozpocząć nowe życie i odpokutować za swoje winy. Mówił wzniośle o losie swoich dzieci, który miał na uwadze, decydując się na tak ważny krok i przyznawał, że dokonuje swoistego "coming outu" zdecydowanie zbyt późno. Od razu rozpoczęły się wyliczenia wszystkich strat finansowych, które koksiarz będzie musiał ponieść. Oczywiście odebrano mu wszystkie tytuły sportowe z siedmioma triumfami w Tour de France i brązowym medalem olimpijskim na czele, ale do tego doszły liczne pozwy m.in. od sponsorów. Wszystko dzięki determinacji dziennikarzy śledczych, prokuratorów i sędziów, którzy wytrwale dążyli do odkrycia prawdy, mimo że oznaczała ona strącenie z cokołu narodowego pomnika. Armstrong bowiem był sportową wersją amerykańskiego snu, przechodząc od śmiertelnej choroby, do arcymistrzostwa w jednym z najbardziej wymagających sportów świata. Do tego w momencie największej chwały jego żoną była gwiazda muzyki pop Sheryl Crow, co tylko wzmogło zainteresowanie prasy plotkarskiej.

Lance Armstrong z Sheryl Crow Foto: L. Cohen/WireImage / Getty Images
Lance Armstrong z Sheryl Crow
Do zdetronizowania siedmiokrotnego zwycięzcy Tour de France walnie przyczynił się też Landis, który po tym jak, odebrano mu wygraną w Wielkiej Pętli w 2006 roku, nie brał jeńców. Nie chciał zostać sam na świeczniku dopingowiczów i pociągnął na dno Armstronga. "The Boss", jak nazywano go w latach sukcesów, łatwo się nie poddał. W 2010 roku wynajął nawet firmę lobbingową, by wzbudzić podejrzenie co do uczciwości Jeffa Novitzkiego, który prowadził śledztwo z ramienia Wydziału Sprawiedliwości USA. Zagrywka się nie powiodła, ale akurat to dochodzenie zostało umorzone. Oskarżycieli jednak przybywało i z biegiem czasu coraz mniej ludzi wierzyło w uczciwość mistrza. Gdy już i tak był prawie na dnie, Armstrong zdecydował się opowiedzieć o wszystkim Winfrey, którą bardzo dobrze znał. – Kiedyś był dla mnie wielkim mistrzem, dziś jest wielkim oszustem – ocenił w rozmowie z "Przeglądem Sportowym" jeden z najlepszych polskich kolarzy Michał Kwiatkowski.

"Niczego bym nie zmienił"
Czy zatem skompromitowany sportowiec stał się biedakiem? Jeśli ktokolwiek w to wierzył, to powinien mocno rozważyć sposób, w jaki postrzega świat. Armstrong zawarł ugodę z amerykańskim rządem federalnym i zamiast stu milionów dolarów, zapłacił tylko pięć. Nie dopadła go też zła karma. Wręcz przeciwnie – 100 tysięcy dolarów zainwestowane w Ubera w 2009 roku, przyniosło mu, według szacunków Bloomberga, około dwadzieścia milionów po dziewięciu latach. Oszusta sowicie wynagrodził ślepy los, bowiem kolarz był przekonany, że swoje pieniądze wkłada w Twittera. – To uratowało moją rodzinę – przyznał.

Bieda, a nawet zbytnie obniżenie standardów życia, mu nie grozi. Co prawda musiał sprzedać swoją posiadłość w Austin, ale w zeszłym roku przeprowadził się wraz z rodziną do rezydencji w Aspen. Magazyn "Architecture Digest" nazwał ją "marzeniem miłośnika sztuki współczesnej". W posiadłości o powierzchni 550 metrów kwadratowych znajduje się sporo dzieł sztuki, m.in. Banksy'ego, a także pięć łazienek i imponująca winiarnia. Nieźle jak na największego oszusta w historii sportu.

Lance Armstrong Foto: Joel Saget / AFP
Lance Armstrong
Swoje cztery kąty Armstrong chętnie pokazał publicznie. Tak jak przez lata nie mógł żyć bez kłamstw, tak teraz nie może żyć bez zainteresowania wokół siebie. Raz na jakiś czas udziela głośnego wywiadu, w którym próżno szukać skruchy. – Pewnie zrobiłbym to jeszcze raz. Ludzie nie chcą tego usłyszeć, ale to szczera odpowiedź, która jednak wymaga wyjaśnienia. Widziałem, jak rozwinęło się kolarstwo, jak wzrosła sprzedaż rowerów. Wiem, jak zmieniła się moja fundacja, która wcześniej nie zbierała nic, a zebrała pięćset milionów dolarów i pomogła trzem milionom ludzi. Czy chcemy im to zabrać? – powiedział Armstrong w rozmowie z BBC w 2015 roku. Ostatnio ponownie było o nim głośno, bo w wywiadzie dla CNBC kolejny raz zakpił z wierzących w jego przemianę. – Zrobiliśmy to, co było potrzebne, by wygrać. To nie było legalne, ale niczego bym nie zmienił. Nawet jeśli straciłem przez to trochę pieniędzy i przeszedłem od bohatera do zera – przyznał i od razu wrócił na świecznik. Swoim dopingiem Amerykanin zraził ogromną liczbę kibiców do kolarstwa, a nawet sportu w ogóle. Stał się wyrzutkiem, ale w świecie gwiazd to nie musi być przekleństwo. Ludzie nadal chcą dowiedzieć się, co takie osoby mają do powiedzenia, bo jest tu duże pole do kontrowersji. Armstrong z gwiazdy stał się celebrytą. Bardzo trafnie tę sytuację opisał Howard Bryant z ESPN: "Sława pozwala na niezasłużone przebaczenie. Nieważni są frajerzy, którzy mają rację, ale nie stać ich na opłacenie najlepszych prawników. Armstrong nie musi już nawet udawać skruchy. W Ameryce 2019 roku to kłamca dostaje się do telewizji".

Trzeci sposób
Dopingowicz, będąc przez lata na pierwszych stronach gazet (w różnych kontekstach), nauczył się wyczuwać media. Wie, że o ile w sądzie może swoje przegrać, to opinia publiczna zawsze się o niego upomni. Przez olbrzymie ego i parcie na szkło nie jest w stanie z tego zrezygnować, by pokazać, że żałuje swych czynów. "Słyszę ludzi, którzy mówią, że jeszcze nie przeprosił wystarczająco oraz innych, dla których powinien już przestać przepraszać. Ale jeśli szukać prawdziwego odkupienia, Lance, a nie zwykłej poprawy wizerunku, może być trzeci sposób. Po prostu się zamknij. Może zrób coś naprawdę dobrego, cicho i dyskretnie? Wtedy może będziesz mieć jakiekolwiek szanse" – podsumował Richard Williams, były szef sportu w "Guardianie".

Nie ma co na to liczyć, przynajmniej na razie, bo Armstrong nowy sposób na siebie znalazł w świecie mediów. Założył WEDU, gdzie prowadzi dwie audycje. W "The Forward" rozmawia ze znanymi ludźmi z różnych dziedzin od sportowców jak Charles Barkley czy Bode Miller, przez znanego astrofizyka Neila deGrasse Tysona po gwiazdę filmów pornograficznych Mię Khalifę. W "The Move" natomiast Amerykanin omawia bieżące wydarzenia w kolarstwie. Jest też aktywny na Twitterze, gdzie obserwuje go ponad 3,3 milionów ludzi. I choć pod jego wpisami nie brakuje docinek o dopingu czy też uwag, że w jego słowa już nikt nie wierzy, to są one w mniejszości.

Lance Armstrong Foto: Ezra Shaw / AFP
Lance Armstrong
Zwycięstwo
Historia Armstronga pokazuję, że o ile o prawdę warto walczyć długo i wytrwale, bo może wyjść na jaw po wielu latach, to czasem kłamca i tak zwycięża. Sportowiec, który oparł całe swoje życie na oszustwie i dziś nie może się już poszczycić żadnym kolarskim sukcesem, cieszy się międzynarodową sławą i niemałymi pieniędzmi. Nie żałuje tego, że się szprycował i dziś zrobiłby to samo. I w sumie trudno się dziwić, bo to właśnie doping pozwolił mu na to wszystko. – Nie jestem idiotą, wiem, że ludzie zapominają o sportowcach. Po mnie będzie ktoś inny, nowy mistrz – mówił po siódmym triumfie w Tour de France. Pozostaje mieć nadzieję, że jego mistrzostwa w oszustwie już nikt przebije.

Źródło: Onet

14
Sterydy ,EPO ,PH ,SARM / Nowy SARM LGD 3303
« dnia: Maja 21, 2019, 02:43:06 am »
Będzie w naszej ofercie

LGD 3303 jest stosowany przy  zaniku mięśni. Ponadto lek może pomóc w regulacji objawów osteoporozy, a nawet pomóc w kontynuowaniu leczenia przewlekłej choroby. To również jest podobne do efektów innych popularnych SARM. LGD 3303 może pomóc ludziom uzyskać zdrową masę. Może również wzmacniać kości. Ma wpływ na wielkość mięśni, a następnie na jego siłę, jest głównym powodem, dla którego LGD 3303 jest zauważany, a wiele firm farmaceutycznych przeprowadza testy w celu zbadania jego różnych korzyści.

LGD 3303 jest chemicznie podobny do LGD 4033. Różnica polega na tym, jak te dwa wpływają na masę prostaty i przyrost mięśni. Oddziaływanie androgenne na organizm jest minimalne dzięki LGD 3303. Oznacza to, że lek jest bezpieczny i ma mniej lub nie ma żadnych skutków ubocznych, nawet przy wysokich dawkach.  Wstępne badania i wnioski wskazują, że LGD 3303 byłby tak samo skuteczny jak LGD 4033, jeśli nie więcej.

ROZPOCZĘCIE PRACY Z LGD-3303

LGD 3303 jest suchym proszkiem. Jest przyjmowany doustnie. Może to spowodować zauważalną zmianę wielkości i kształtu mięśni w trakcie trwania cyklu i po nim. Oczekuje się, że wpływ na rozmiar i siłę będzie większy niż innych popularnych SARMów. Wpływ na przyrost masy jest znaczny i bardziej imponujący niż w innych SARM.

LGD 3303 przyczynia się do rozpoznawalnej pełni mięśni dzięki wpływowi na retencję azotu. Lek może rozdzielać składniki odżywcze i zwiększać retencję azotu, a jednocześnie ułatwia zatrzymywanie wody, co powoduje, że mięśnie stają się pełniejsze i lepiej uformowane. Wpływ na wielkość mięśni jest widoczny już po kilku dniach. Większość SARM wymaga od sześciu do ośmiu tygodni na zauważalne zmiany. Krótko mówiąc, ten SARM pomoże  mięśniom być bardziej wyraźnym lub dobrze zdefiniowanym. Definicja twoich mięśni nie zatarłaby się wkrótce po ukończeniu cyklu. Dotyczy to również wielu innych popularnych i popularnych SARM.



Okres półtrwania LGD 3303 wynosi sześć godzin. W związku z tym nie można go przyjmować tylko raz dziennie. Musisz podzielić dzienną dawkę na dwa lub trzy razy. Tylko takie podejście miałoby trwały wpływ na wytrzymałość i siłę Twoich mięśni. Inne SARM z tak krótkim okresem półtrwania muszą być również pobierane dwa lub trzy razy.  LGD 3303 powinien być przyjmowany  trzy razy dziennie. Zapewni to wystarczającą liczbę LGD 3303 w organiźmie  podczas ćwiczeń. Zalecana dawka wynosi około jedenaście miligramów dziennie. Możesz podzielić to na dwa lub trzy razy. Jeśli  trzy razy dziennie, podziel je rano, w południe lub w południe i wieczorem lub w nocy.  Jedenaście gramów dziennie może nie dawać najlepszych wyników. Wiele osób już zgłosiło, że wyższe dawkowanie do dwudziestu miligramów dziennie ma znacznie lepszy wpływ. Możesz spróbować około dwudziestu miligramów dziennie, ale bądź świadomie uważny, abyś mógł zidentyfikować wszelkie nieprzyjemne zmiany w twoim ciele. Nie ma większego efektu ubocznego, ale niektórzy ludzie mogą reagować inaczej, zwłaszcza gdy dawka jest zwiększona.

LGD 3033 I TERAPIA POST CYCLE

LGD 3033 jest bardziej skuteczny niż niektóre inne SARM, w tym LGD 4033. Stąd oczywiste jest, że SARM będzie trochę bardziej tłumiący niż inne SARM. Podczas gdy większość SARM ma tendencję do tłumienia, LGD 3033 spowodowałby znaczną zmianę w ilości testosteronu wydzielanego każdego dnia. Możliwe, że będzie znaczący wpływ na produkcję testosteronu. Dlatego będziesz potrzebował terapii po cyklu. Ukończ kurs LGD 3033 i rozpocznij terapię po cyklu, aby przywrócić optymalny poziom produkcji testosteronu. Niektórzy ludzie mogą nie wybrać terapii po cyklu. Jest to dopuszczalne, ponieważ tłumienie hormonu płciowego jest tylko tymczasowe. SARM, takie jak LGD 3033, nie mają żadnych średnioterminowych ani długoterminowych skutków ubocznych. Wydzielanie testosteronu można przywrócić naturalnie, ale może to potrwać dłużej, dlatego często zaleca się terapię po cyklu.

Jeśli obserwujesz lub odczuwasz pewne zmiany w libido lub popędu seksualnego podczas kursu lub po nim, nie przejmuj się tym, ponieważ jest to normalne. Zdarzały się przypadki, w których LGD 3033 zwiększył libido, a ludzie rzeczywiście cieszyli się zwiększonym popędem seksualnym. Są ludzie, którzy doświadczyli spadku libido. Ten efekt lub jego charakter nie jest uniwersalny. Efekt może zostać całkowicie cofnięty po zakończeniu kursu lub może chwilę potrwać. Dlatego terapia po cyklu jest konieczna i musi być wybrana na podstawie osobistych doświadczeń, a nie tego, co robią inni.

15
Autor i redakcja serwisu są przeciwne stosowaniu środków dopingujących w sporcie. Poniższy artykuł nie zachęca do stosowania leków niezgodnie z przeznaczeniem, jest to szkodliwe dla zdrowia, czasem nawet życia. Poniższe informacje mają wyłącznie charakter teoretyczny. Jeżeli masz wątpliwości co do stanu swojego zdrowia, skontaktuj się z lekarzem specjalistą w danej dziedzinie. Bardzo często osoby już stosujące doping zadają mi pytania, na które nie wiem jak mam odpowiadać. Świadczą one o braku stosownej wiedzy w zakresie podstaw treningu, diety oraz działania leków. Zanim sięgniesz po doping, zastanów się czy wiesz jak poradzić sobie z wystąpieniem najgorszego wariantu np. ginekomastią, retencją wody, wysypką, nadciśnieniem, problemami z libido, wahaniami nastroju itd.

Cykl farmakologiczny może przynieść pewne zyski, ale równie dużo problemów zdrowotnych oraz efekty niewspółmierne do włożonego wysiłku. Postaram się wyjaśnić kilka najczęściej spotykanych błędów, które możesz popełnić przed oraz w trakcie stosowania środków dopingujących. Nie traktuj tego artykułu jako instruktaż, doping może zniszczyć twoje zdrowie, czasem ma wpływ na całe życie (np. rozwój choroby serca, bezpłodność, wypadanie włosów). Jestem przeciwny stosowaniu dopingu w sporcie, ale jeśli już chcesz sięgnąć po SAA-  najpierw warto dobrze się do tego przygotować.

Zagadnienie nr 1: „supresja estrogenów”
Wiele osób przesadnie obawia się reakcji organizmu z powodu estrogenów np. w trakcie cyklu na aromatyzujących SAA (np. anapolon, metanabol, testosteron). Tymczasem póki nie spróbujesz, nie dowiesz się na ile możesz sobie pozwolić. Niektórzy bez stosowania IA tolerują kilkaset mg testosteronu tygodniowo, metanabol (kilkadziesiąt mg dziennie) czy anapolon (150 mg dziennie) – nie odczuwając przy tym dolegliwości z powodu składowania nadmiernej ilości tkanki tłuszczowej czy problemów z ginekomastią. Profilaktycznie blokowanie np. „estradiolu” ma może sens przy ostrej redukcji, w ostatecznym przygotowaniu do zawodów, gdzie liczy się każdy, najmniejszy detal mięśniowy, separacja. Wtedy zgodzę się, należy bardzo rozważnie dobierać stosowane środki, ich dawki, połączenia, manipulować podażą węglowodanów (szczególnie prostych). Ale ilu procent osób to dotyczy? Promila trenujących? Jeszcze mniejszej liczby?

Wszystko byłoby dobrze, gdyby nie fakt, iż estrogeny są ci niezbędnie potrzebne.

Po pierwsze: chronią stawy, kości, więzadła oraz układ krążenia [2,3,4]. Dodatkowo w małej ilości estrogeny chronią przed otyłością oraz opornością insulinową [1]. Choroba zwyrodnieniowa stawów w 80% występowała u kobiet, a większość z nich dotknęła ~ 4 lata po menopauzie (gdy znacznie spada ilość estradiolu) [6] lub po zaprzestaniu hormonalnej terapii zastępczej związanej z menopauzą. Podobnie choroba zwyrodnieniowa rozwijała się u kobiet, u których zastosowano silną supresję estrogenów – podając im inhibitory aromatazy (które blokują powstawanie estrogenów) [5].

Po drugie: poprzez mechanizm związany z IGF-1, estradiol odpowiada za przyrosty masy mięśniowej. Z tego właśnie powodu z reguły niearomatyzujące SAA dają mniejsze przyrosty suchej masy mięśniowej oraz wagi (brak retencji wody). Ekspresja IGF-1 zwiększa się  u szczurów i u ludzi wykonujących ćwiczenia siłowe. Ciężarowcy mieli więcej IGF-1 od zawodników grających w siatkówkę, co więcej – ciężarowcy mieli aż 27% więcej IGF-1 od osób nie ćwiczących [8].

Po trzecie: poprzez wpływ na komórki satelitarne – estrogeny mają wpływ na odbudowę mięśni  [4].

Nadmiernie zbijany poziomu estrogenów może mieć wpływ na ilość kontuzji – co jest typowe dla niearomatyzujących SAA typu winstrol, trenbolone czy oral-turinabol. Po co bierzesz środki aromatyzujące, z samej swojej natury bezpieczniejsze dla stawów i więzadeł – a później, stosując np. inhibitory aromatazy, sprawiasz, iż stają się groźne?

Podsumowanie: nie stosuj pochopnie letrozolu, anastrazolu, exemestane, worozolu, fadrazolu czy formestane. Trzymaj te środki pod ręką, w razie problemów z nadmierną aromatyzacją. Najlepszą radą jaką mogę udzielić jest stosowanie najmniejszych możliwych skutecznych dawek środków aktywnych.

Zagadnienie nr 2: „dublowanie środków”
Kolejny, bardzo częsty błąd wynika z niezrozumienia składu preparatów oraz różnic pomiędzy związkami. Jeśli bierzesz testosteron w postaci mieszanki 4 estrów (omnadren, sustanon i pochodne) –  nic nie da, iż dorzucisz do tego propionat czy enanthate. Testosterony różnią się tylko kinetyką, rodzajem estra. Powiem więcej, zbyt duża dawka testosteronu przynosi więcej szkód niż pożytku, mogą astronomicznie rosnąć koszty oraz skutki uboczne. Jeśli musisz brać zbyt dużo testosteronu prawdopodobnie towar jaki stosujesz jest niskiej jakości i zawiera zbyt mało substancji aktywnej w mililitrze. Możesz to tanio zbadać, poprzez zwykłe badanie testosteronu całkowitego (po pobraniu próbki krwi, w laboratorium). Pamiętaj też, iż w istocie nawet długie estry (np. enanthate) wywołują szybki skok poziomu testosteronu we krwi.

Przykładowo w badaniu z 1990 roku Weinbauer GF i wsp. [7] pojedyncza iniekcja 32,8 mg testosteronu enanthate lub 32,7 mg dihydrotestosteronu-enanthate (tj. 23,6 mg czystego testosteronu) spowodowała wzrost poziomu testosteronu o 400% już po 24 godzinach (w przypadku DHT wzrost wynosił 800%) [7].

Niekorzystne jest także jednoczesne podawanie środków hepatotoksycznych np. metanabolu i winstrolu, metanabolu i oxymetholonu (anapolonu), oral-turinabolu i metanabolu, czy halotestinu i winstrolu (czy też innych kombinacji w.w.). W wielu przypadkach podawanie dwóch preparatów nie ma sensu, gdyż ich działanie jest bliźniaczo podobne np. zdecyduj się czy chcesz brać winstrol czy oral-turinabol. Oba nie aromatyzują, budują suchą masę, mają specyficzne właściwości, powodują wzrost siły i dynamiki.  Odradzam ich równoczesne stosowanie. Podobnie zdecyduj się czy wybierasz boldenone czy nandrolone, każdy z tych środków ma swoją specyfikę – niektórzy sugerują, że można je stosować razem – wg mnie mija się to z celem. Podobnie dwa silnie aromatyzujące i powodujące retencję wody SAA, np. anapolon i metanabol praktycznie się wykluczają – chyba, że chcesz mieć kłopoty z układem krążenia (ciśnienie krwi, obciążenie serca), z wątrobą (oba są hepatotoksyczne), z nerkami (ciśnienie krwi) czy z piersiami (ginekomastia).

Zagadnienie nr 3: „zły dobór preparatów”
Wiele razy stwierdzałem, iż niektórzy o kilka lat za wcześnie sięgają po SAA. Przykładowo – jeśli planujesz redukcję, to po co sięgasz po silnie aromatyzujące SAA (np. anapolon, sustanon, metanabol), zamiast postawić na te jakościowe (np. oral-turinabol, winstrol, oxandrolone, boldenone, nandrolone czy trenbolone)? Jeśli ewidentnie masz problem z nabieraniem masy mięśniowej – po co wybierasz słabe środki, które nie aromatyzują i ich wpływ na budowanie masy mięśniowej jest kiepski? Jako zawodnik dyscyplin siłowo-szybkościowych z pewnością nie wybierzesz preparatów, które zatrzymują dużo wody – wpływ na masę ciała => kategorie wagowe. Z kolei jeśli nie masz żadnych problemów z estrogenami oraz niski poziom tkanki tłuszczowej – możesz w pełni wykorzystać potencjał np. anapolonu.

Kolejny, często spotykany problem to niedobranie kinetyki środka do czasu trwania cyklu: po co sięgasz po najdłuższe odmiany nandrolonu, testosteron undecanoate, t. enanthate, boldenon oraz sustanon – jeśli chcesz kontynuować kurację tylko 9-10 tygodni? To marnowanie towaru. Przy planowaniu PCT problemy zaczną się piętrzyć, gdyż długi okres półtrwania sprawi, iż przyjęte środki będą przez 20-30 dni krążyły jeszcze w organizmie. Wybierz raczej winstrol, oral-turinabol, oxandrolone, metanabol, t. propionate, krótki trenbolone (acetate), krótki nandrolone (NPP) czy masteron. Dla początkujących znów nie nadaje się większość silnych, agresywnych SAA, np. trenbolone, halotestin, metyldienolone czy np. R1881.

Administrator serwisu uznaje zjawisko dopingu i stosowania niedozwolonych substancji w sporcie, a także wbrew zaleceniom medycznym, za skrajnie naganne, nieuczciwe i niemoralne. Jakiekolwiek  informacje zawarte w artykułach dotyczących dopingu i farmakologii nie mogą być traktowane ani służyć jako instruktaż. Treść artykułów przedstawia jedynie zebrane informacje dotyczące powyższego tematu. Stosowanie dopingu niesie za sobą ryzyko utraty zdrowia oraz w wielu przypadkach nawet utraty życia.

Zagadnienie nr 4: „źle dobrany trening względem środków oraz makro i mikrocyklu treningowego”
Bardzo często zdarza się, iż osoby planujące 4-6 miesięczny cykl np. na testosteronie (400-600 mg/tydzień), nandrolonie (300-500 mg/tydzień) oraz winstrolu (w końcówce cyklu np. 30-50 mg dziennie) stosują treningi typu crossfit, mając … cel masowy. Nie ma to żadnego sensu. W ten sposób popracujesz bardziej nad techniką bojów dynamicznych, wytrzymałością, szybkością – nie osiągniesz natomiast planowanych celów masowych (zwiększenie obwodów). Podobnie nie ma sensu plan typowo siłowy, poprawiający bardziej adaptacje neuromuskularne niż atakujący włókna typu IIA. Jeśli decydujesz się na plan typowo siłowy – musisz wziąć pod uwagę specyfikę stosowanych środków. Przykładowo wszystkie niearomatyzujące SAA mogą powodować problemy ze stawami i więzadłami – brak ochronnego działania estrogenów. Biorąc winstrol, oxandrolone, masteron czy oral-turinabol musisz się liczyć ze zwiększoną możliwością odniesienia kontuzji, szczególnie, iż notuje się po nich znaczny wzrost siły. Problemy nasilają się przy biciu rekordów, gdzie technika martwego ciągu, wyciskań, wiosłowań czy przysiadów pozostawia wiele do życzenia. Wtedy szczególnie łatwo o odniesienie urazu, który zniweczy dalszy etap cyklu na SAA.

Zagadnienie nr 5: „źle dobrana dieta”
Zdecyduj, czy  aktualnie budujesz masę czy redukujesz. Wg badań rekompozycja jest możliwa w umiarkowanym zakresie, ale nie musi być to rozwiązanie optymalne. Po prostu odnoszone efekty są zbyt małe – ani nie zbudujesz odpowiedniej ilości mięśni, ani nie spalisz zakładanej ilości tkanki tłuszczowej. Dla sportowca stosującego środki farmakologiczne kluczowe znaczenie ma ilość węglowodanów w okresie okołotreningowym i w ciągu dnia. Przekarmianie cukrami prostymi może prowadzić do nabierania zbyt dużej ilości tkanki tłuszczowej oraz zaburzeń metabolicznych (wzrost stanu zapalnego).  Jeśli chodzi o rzekomy wzrost poziomu cholesterolu, to tylko wybrane środki farmakologiczne, np. winstrol, mają znaczny wpływ na cholesterol oraz proporcje HDL/LDL. Dla testosteronu odnotowano niewielki wpływ (na wybraną frakcję HDL). Poza tym o czym niby świadczy wzrost HDL – skoro … konsumpcja alkoholu też prowadzi do wzrostu HDL? W tym kontekście znaczenie ma również dawka środka, gdyż np. metanabol w małych dawkach zmniejsza ilość cholesterolu całkowitego, trójglicerydów (5-10 mg dziennie; czas eksperymentu 9 tygodni) [2]. Nowsze badania łączą z incydentami sercowo-naczyniowymi raczej stan zapalny w ciele (lipidogram jest raczej dodatkowym, pomocniczym wskaźnikiem – nie głównym kryterium diagnostycznym). Należy pamiętać, iż wieloletnie stosowanie SAA wiąże się ze wzrostem C-reaktywnej proteiny. Największym błędem jest nadmierne spożywanie jedzenia śmieciowego – fast food – tłumacząc uwzględnianiem ich w bilansie. W ten sposób poważnie szkodzisz swojemu zdrowiu, co wcale nie musi znaleźć odzwierciedlenia w badaniach np. glukozy we krwi – gdyż organizm ma bardzo duże rezerwy czynnościowe (duże rezerwy posiada także np. wątroba).Wiele fast foodów zawiera duże ilości sodu, co może mieć wpływ na ciśnienie krwi u osób z predyspozycjami. Ważniejszy wydaje się wpływ ograniczenia podaży sodu w diecie na insulinoporność, chorobę niedokrwienną serca oraz udary mózgu. Dieta wysokosodowa może mieć wpływ także na przerost lewej komory serca (co także nasilają SAA), ciśnienie wewnątrzkłębuszkowe i białkomocz oraz częstość występowania kamicy moczowej i raka żołądka [3].

Osobnym zagadnieniem jest spożywanie alkoholu, z wielu względów w trakcie kuracji na SAA to nie jest dobry pomysł. Pamiętaj, iż ryzyko pierwotnego raka wątrobowo-komórkowego jest skorelowane np. ze spożywaniem alkoholu (inne główne czynniki ryzyka to infekcje HCV i HBV) [1]. Leki także mogą mieć na to wpływ, w badaniach naukowych powiązano stosowanie hepatotoksycznych SAA z gruczolakami oraz rakiem wątroby (co prawda wielomiesięczne stosowanie np. anapolonu, ale jednak). Ponadto alkohol odwadnia i zaburza sen,  co ma wpływ na przyrosty mięśni. Etanol ma również wpływ na poziom testosteronu oraz może obniżać podaż kalorii ze zdrowych źródeł.

Zagadnienie nr 6: „źle dobrana suplementacja oraz środki osłonowe i wspierające”
W trakcie cyklu na SAA nie ma sensu stosowanie kreatyny – zostaw sobie ten suplement na okres po zakończeniu brania SAA. Również nie ma uzasadnienia stosowanie hCG w trakcie cyklu na SAA, jest możliwe podtrzymanie płodności mężczyzny w trakcie cyklu – ale … wg badań, przy stosowaniu niewielkich ilości egzogennego testosteronu. Wewnątrzjądrowe stężenie testosteronu udało się utrzymać przy dawce 250 IU hCG co 2 tydzień przy równoległym podawaniu 200 mg testosteronu (spadek o 7%). Z kolei dawka 500 IU hCG co drugi dzień zwiększyła wewnątrzjądrowe stężenie testosteronu o 26% [4]. Tylko komu w trakcie cyklu zależy na utrzymaniu płodności? Nadużywanie hCG wcale nie jest korzystne, szczególnie pod względem finansowym. Stosowanie leków osłonowych na wątrobę jest co najmniej kontrowersyjne. Jeśli nadużywasz doustnych SAA zapewne i tak wyrządzisz większe lub mniejsze uszkodzenia wątroby. Dużym błędem jest również nadużywanie białka, nie ma żadnych dowodów na to, iż ten zabieg daje większe przyrosty masy mięśniowej.

Zagadnienie nr 7: „brak przygotowania długości cyklu i odbloku”
Wiele osób nie planuje podstawowych kwestii przed rozpoczęciem stosowania SAA np. nie kupuje środków SERM (np.tamoxifen) oraz hCG. Te osoby nie myślą również o krótkich estrach testosteronu, które są niezbędne do „schodzenia” przy dłuższych cyklach. To poważny błąd. Po cyklu trwającym 3-4 miesiące najprawdopodobniej do PCT wystarczy sam tamoxifen/clomid, przy dłuższych cyklach konieczne będzie stosowanie hCG (1-2 tygodnie). Bardzo dobrym rozwiązaniem przy długich cyklach na SAA jest wykorzystanie krótkich estrów testosteronu – ze względu na to, iż środki typu nandrolon decanoate czy sustanon mogą krążyć wiele tygodni po zakończeniu cyklu.

za blog i strona www. link poniżej:

http://doping.pl/category/artykuly/

Strony: [1] 2 3 ... 6

Recent

użytkowników
Stats
  • Wiadomości w sumie: 11560
  • Wątków w sumie: 714
  • Online Today: 61
  • Online Ever: 525
  • (Grudnia 07, 2019, 12:41:06 am)
Użytkownicy online
Users: 3
Guests: 28
Total: 31