Inhibitory SGLT2

[Dr. Wen Mei]

Czym są flozyny (inhibitory SGLT2)?
Flozyny, inaczej nazywane inhibitorami SGLT2, to stosunkowo nowe leki, głównie wykorzystywane w terapii cukrzycy typu 2. Odkrycie tych leków datuje się na początek XXI wieku, gdy badacze rozpoczęli eksplorację potencjału terapeutycznego modyfikując działanie transportera glukozy w nerkach.

Termin ,,flozyna" wynika z charakterystycznej końcówki nazw wielu leków z tej klasy, takich jak empagliflozyna, dapagliflozyna czy kanagliflozyna. Jest to konwencja nomenklatury, która ułatwia identyfikację i klasyfikację leków z tej grupy.

Wpływ flozyn na terapię cukrzycy i ich znaczenie w medycynie

Mimo że wszystkie leki z grupy flozyn działają poprzez hamowanie transportera SGLT2, różnią się one pod względem farmakokinetyki, dawkowania i profilu bezpieczeństwa, co pozwala lekarzom dostosowywać terapię do konkretnych potrzeb pacjentów.

Flozyny szybko zdobyły popularność na świecie i stały się dostępne w wielu krajach, w tym w Polsce. Wprowadzenie ich do terapii cukrzycy znacząco odmieniło podejście do leczenia tej choroby. Leki te nie tylko skutecznie kontrolują poziom cukru we krwi, ale także przynoszą korzyści w redukcji ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych oraz niewydolności serca.

Inhibitory SGLT2, ze względu na swój mechanizm działania, stanowią ważny element w leczeniu cukrzycy. Są cenną alternatywą w stosunku do innych leków, takich jak metformina czy inhibitory DPP-4, i stanowią ważne uzupełnienie dostępnych strategii leczenia.

Mechanizm działania flozyn

SGLT2 (ang. Sodium-Glucose Linked Transporter 2) to białka transportowe znajdujące się w kanalikach proksymalnych nerek. Ich podstawową funkcją jest wchłanianie zwrotne glukozy z przesączu nerkowego z powrotem do krwi. W warunkach fizjologicznych pozwala to organizmowi zachować cenną glukozę, minimalizując jej wydalanie z moczem. W przypadku osób cierpiących na cukrzycę, gdzie występuje podwyższony poziom glukozy we krwi, intensywna reabsorpcja katalizowana przez SGLT2 może przyczyniać się do utrzymania stanu hiperglikemii .

Flozyny, hamując kanały SGLT2, zmniejszają reabsorpcję glukozy w kanalikach nerkowych. Skutkuje to zwiększonym wydalaniem glukozy z moczu, co przyczynia się do obniżenia poziomu glukozy w krwiobiegu. Dzięki temu mechanizmowi flozyny skutecznie pomagają w regulacji poziomu cukru u pacjentów z cukrzycą.

Wskazania do stosowania

Flozyny są lekami zatwierdzonymi do stosowania w monoterapii u pacjentów, którzy mimo przestrzegania zaleconej diety i ćwiczeń fizycznych nie osiągają odpowiedniej kontroli glikemii. Są szczególnie zalecane dla tych chorych, którzy z różnych powodów, takich jak nietolerancja, nie mogą stosować metforminy .

Dodatkowo flozyny mogą być również wprowadzane w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, w tym z insuliną , w przypadkach, gdy samodzielne stosowanie tych leków nie zapewnia właściwej kontroli poziomu glukozy we krwi.

Ewentualne inne wskazania
Oprócz leczenia cukrzycy, badania i doświadczenia kliniczne wskazują, że flozyny przynoszą znaczące korzyści także w leczeniu innych schorzeń:

niewydolność serca – flozyny są stosowane w leczeniu objawowej przewlekłej niewydolności serca, pomagając poprawić funkcję serca;
choroby nerek – empagliflozyna jest stosowana także w leczeniu przewlekłej choroby nerek, redukując albuminurię i chroniąc nerki przed ich dalszymi uszkodzeniami;
zespół metaboliczny – u niektórych chorych z tym schorzeniem mogą przynosić korzyści w zakresie poprawy wskaźników metabolicznych.